subrŭor - Diatesi passiva


(subrŭo, subrŭis, subrui, subrutum, subrŭĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
subrŭor
II sing.
subrŭĕris, subrŭĕre
III sing.
subrŭĭtur
I plur.
subrŭĭmur
II plur.
subrŭimĭni
III plur.
subrŭuntur
IMPERFETTO
I sing.
subrŭēbar
II sing.
subrŭebāris, subrŭebāre
III sing.
subrŭebātur
I plur.
subrŭebāmur
II plur.
subrŭebamĭni
III plur.
subrŭebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
subrŭar
II sing.
subrŭēris, subrŭēre
III sing.
subrŭētur
I plur.
subrŭēmur
II plur.
subrŭemĭni
III plur.
subrŭentur
PERFETTO
I sing.
subrutus, –a, –um sum
II sing.
subrutus, –a, –um es
III sing.
subrutus, –a, –um est
I plur.
subruti, –ae, –a sumus
II plur.
subruti, –ae, –a estis
III plur.
subruti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
subrutus, –a, –um eram
II sing.
subrutus, –a, –um eras
III sing.
subrutus, –a, –um erat
I plur.
subruti, –ae, –a eramus
II plur.
subruti, –ae, –a eratis
III plur.
subruti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
subrutus, –a, –um ero
II sing.
subrutus, –a, –um eris
III sing.
subrutus, –a, –um erit
I plur.
subruti, –ae, –a erimus
II plur.
subruti, –ae, –a eritis
III plur.
subruti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
subrŭar
II sing.
subrŭāris, subrŭāre
III sing.
subrŭātur
I plur.
subrŭāmur
II plur.
subrŭamĭni
III plur.
subrŭantur
IMPERFETTO
I sing.
subrŭĕrer
II sing.
subrŭerēris, subrŭerēre
III sing.
subrŭerētur
I plur.
subrŭerēmur
II plur.
subrŭeremĭni
III plur.
subrŭerentur
PERFETTO
I sing.
subrutus, –a, –um sim
II sing.
subrutus, –a, –um sis
III sing.
subrutus, –a, –um sit
I plur.
subruti, –ae, –a simus
II plur.
subruti, –ae, –a sitis
III plur.
subruti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
subrutus, –a, –um essem
II sing.
subrutus, –a, –um esses
III sing.
subrutus, –a, –um esset
I plur.
subruti, –ae, –a essemus
II plur.
subruti, –ae, –a essetis
III plur.
subruti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
subrŭĕre
II plur.
subrŭimĭni
FUTURO
II sing.
subrŭĭtor
III sing.
subrŭĭtor
II plur.
–
III plur.
subrŭuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
subrutus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
subrŭi
PERFETTO
Singolare:
subrutus, –a, –um esse
Plurale:
subruti, –ae, –a esse
FUTURO
subrutum esse
GERUNDIVO
subrŭendus, –a, –um
SUPINO
subrutu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:SUBRUOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis