sermōcĭnor - Diatesi attiva


(sermōcĭnor, sermōcĭnāris, sermocinatus sum, sermōcĭnāri)

verbo intransitivo deponente I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
sermōcĭnor
II sing.
sermōcĭnāris, sermōcĭnāre
III sing.
sermōcĭnātur
I plur.
sermōcĭnāmur
II plur.
sermōcĭnamĭni
III plur.
sermōcĭnantur
IMPERFETTO
I sing.
sermōcĭnābar
II sing.
sermōcĭnabāris, sermōcĭnabāre
III sing.
sermōcĭnabātur
I plur.
sermōcĭnabāmus
II plur.
sermōcĭnabamĭni
III plur.
sermōcĭnantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
sermōcĭnābor
II sing.
sermōcĭnabĕris, sermōcĭnabĕre
III sing.
sermōcĭnabĭtur
I plur.
sermōcĭnabĭmur
II plur.
sermōcĭnabimĭni
III plur.
sermōcĭnabuntur
PERFETTO
I sing.
sermocinatus, –a, –um sum
II sing.
sermocinatus, –a, –um es
III sing.
sermocinatus, –a, –um est
I plur.
sermocinati, –ae, –a sumus
II plur.
sermocinati, –ae, –a estis
III plur.
sermocinati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
sermocinatus, –a, –um eram
II sing.
sermocinatus, –a, –um eras
III sing.
sermocinatus, –a, –um erat
I plur.
sermocinati, –ae, –a eramus
II plur.
sermocinati, –ae, –a eratis
III plur.
sermocinati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
sermocinatus, –a, –um ero
II sing.
sermocinatus, –a, –um eris
III sing.
sermocinatus, –a, –um erit
I plur.
sermocinati, –ae, –a erimus
II plur.
sermocinati, –ae, –a eritis
III plur.
sermocinati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
sermōcĭner
II sing.
sermōcĭnēris, sermōcĭnēre
III sing.
sermōcĭnētur
I plur.
sermōcĭnēmur
II plur.
sermōcĭnemĭni
III plur.
sermōcĭnentur
IMPERFETTO
I sing.
sermōcĭnārer
II sing.
sermōcĭnarēris, sermōcĭnarēre
III sing.
sermōcĭnarētur
I plur.
sermōcĭnāremur
II plur.
sermōcĭnaremĭni
III plur.
sermōcĭnarentur
PERFETTO
I sing.
sermocinatus, –a, –um sim
II sing.
sermocinatus, –a, –um sis
III sing.
sermocinatus, –a, –um sit
I plur.
sermocinati, –ae, –a simus
II plur.
sermocinati, –ae, –a sitis
III plur.
sermocinati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
sermocinatus, –a, –um essem
II sing.
sermocinatus, –a, –um esses
III sing.
sermocinatus, –a, –um esset
I plur.
sermocinati, –ae, –a essemus
II plur.
sermocinati, –ae, –a essetis
III plur.
sermocinati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
sermōcĭnāre
II plur.
sermōcĭnamĭni
FUTURO
II sing.
sermōcĭnātor
III sing.
sermōcĭnātor
II plur.
–
III plur.
sermōcĭnantor
INFINITO
PRESENTE
sermōcĭnāri
PERFETTO
Singolare:
sermocinatus, –a, –um esse
Plurale:
sermocinati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
sermocinatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
sermocinatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
sermōcĭnans, –antis
FUTURO
sermocinatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
sermocinatum
Passivo:
–
GERUNDIO
Genitivo:
sermōcĭnandi
Dativo:
sermōcĭnando
Accusativo:
sermōcĭnandum
Ablativo:
sermōcĭnando
GERUNDIVO
–






Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:SERMOCINOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis