sciscĭtor - Diatesi attiva
(sciscĭtor, sciscĭtāris, sciscitatus sum, sciscĭtāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
sciscĭtor
II sing.
sciscĭtāris, sciscĭtāre
III sing.
sciscĭtātur
I plur.
sciscĭtāmur
II plur.
sciscĭtamĭni
III plur.
sciscĭtantur
IMPERFETTO
I sing.
sciscĭtābar
II sing.
sciscĭtabāris, sciscĭtabāre
III sing.
sciscĭtabātur
I plur.
sciscĭtabāmur
II plur.
sciscĭtabamĭni
III plur.
sciscĭtabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
sciscĭtābor
II sing.
sciscĭtabĕris, sciscĭtabĕre
III sing.
sciscĭtabĭtur
I plur.
sciscĭtabĭmur
II plur.
sciscĭtabimĭni
III plur.
sciscĭtabuntur
PERFETTO
I sing.
sciscitatus, a, um sum
II sing.
sciscitatus, a, um es
III sing.
sciscitatus, a, um est
I plur.
sciscitati, ae, a sumus
II plur.
sciscitati, ae, a estis
III plur.
sciscitati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
sciscitatus, a, um eram
II sing.
sciscitatus, a, um eras
III sing.
sciscitatus, a, um erat
I plur.
sciscitati, ae, a eramus
II plur.
sciscitati, ae, a eratis
III plur.
sciscitati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
sciscitatus, a, um ero
II sing.
sciscitatus, a, um eris
III sing.
sciscitatus, a, um erit
I plur.
sciscitati, ae, a erimus
II plur.
sciscitati, ae, a eritis
III plur.
sciscitati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
sciscĭter
II sing.
sciscĭtēris, sciscĭtēre
III sing.
sciscĭtētur
I plur.
sciscĭtēmur
II plur.
sciscĭtemĭni
III plur.
sciscĭtentur
IMPERFETTO
I sing.
sciscĭtārer
II sing.
sciscĭtarēris, sciscĭtarēre
III sing.
sciscĭtarētur
I plur.
sciscĭtarēmur
II plur.
sciscĭtaremĭni
III plur.
sciscĭtarentur
PERFETTO
I sing.
sciscitatus, a, um sim
II sing.
sciscitatus, a, um sis
III sing.
sciscitatus, a, um sit
I plur.
sciscitati, ae, a simus
II plur.
sciscitati, ae, a sitis
III plur.
sciscitati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
sciscitatus, a, um essem
II sing.
sciscitatus, a, um esses
III sing.
sciscitatus, a, um esset
I plur.
sciscitati, ae, a essemus
II plur.
sciscitati, ae, a essetis
III plur.
sciscitati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
sciscĭtāre
II plur.
sciscĭtamĭni
FUTURO
II sing.
sciscĭtātor
III sing.
sciscĭtātor
II plur.
III plur.
sciscĭtantor
INFINITO
PRESENTE
sciscĭtāri
PERFETTO
Singolare:
sciscitatus, a, um esse
Plurale:
sciscitati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
sciscitatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
sciscitatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
sciscĭtans, antis
FUTURO
sciscitatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
sciscitatum
Passivo:
sciscitatu
GERUNDIO
Genitivo:
sciscĭtandi
Dativo:
sciscĭtando
Accusativo:
sciscĭtandum
Ablativo:
sciscĭtando
GERUNDIVO
sciscĭtandus, a, um
sciscĭtor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis