sciscĭtor - Diatesi passiva
(sciscĭto, sciscĭtas, sciscitatum, sciscĭtāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
sciscĭtor
II sing.
sciscĭtāris, sciscĭtāre
III sing.
sciscĭtātur
I plur.
sciscĭtāmur
II plur.
sciscĭtamĭni
III plur.
sciscĭtantur
IMPERFETTO
I sing.
sciscĭtābar
II sing.
sciscĭtabāris, sciscĭtabāre
III sing.
sciscĭtabātur
I plur.
sciscĭtabāmur
II plur.
sciscĭtabamĭni
III plur.
sciscĭtabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
sciscĭtābor
II sing.
sciscĭtabĕris, sciscĭtabĕre
III sing.
sciscĭtabĭtur
I plur.
sciscĭtabĭmur
II plur.
sciscĭtabimĭni
III plur.
sciscĭtabuntur
PERFETTO
I sing.
sciscitatus, a, um sum
II sing.
sciscitatus, a, um es
III sing.
sciscitatus, a, um est
I plur.
sciscitati, ae, a sumus
II plur.
sciscitati, ae, a estis
III plur.
sciscitati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
sciscitatus, a, um eram
II sing.
sciscitatus, a, um eras
III sing.
sciscitatus, a, um erat
I plur.
sciscitati, ae, a eramus
II plur.
sciscitati, ae, a eratis
III plur.
sciscitati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
sciscitatus, a, um ero
II sing.
sciscitatus, a, um eris
III sing.
sciscitatus, a, um erit
I plur.
sciscitati, ae, a erimus
II plur.
sciscitati, ae, a eritis
III plur.
sciscitati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
sciscĭter
II sing.
sciscĭtēris, sciscĭtēre
III sing.
sciscĭtētur
I plur.
sciscĭtēmur
II plur.
sciscĭtemĭni
III plur.
sciscĭtentur
IMPERFETTO
I sing.
sciscĭtārer
II sing.
sciscĭtarēris, sciscĭtarēre
III sing.
sciscĭtarētur
I plur.
sciscĭtarēmur
II plur.
sciscĭtaremĭni
III plur.
sciscĭtarentur
PERFETTO
I sing.
sciscitatus, a, um sim
II sing.
sciscitatus, a, um sis
III sing.
sciscitatus, a, um sit
I plur.
sciscitati, ae, a simus
II plur.
sciscitati, ae, a sitis
III plur.
sciscitati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
sciscitatus, a, um essem
II sing.
sciscitatus, a, um esses
III sing.
sciscitatus, a, um esset
I plur.
sciscitati, ae, a essemus
II plur.
sciscitati, ae, a essetis
III plur.
sciscitati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
sciscĭtāre
II plur.
sciscĭtamĭni
FUTURO
II sing.
sciscĭtātor
III sing.
sciscĭtātor
II plur.
III plur.
sciscĭtantor
PARTICIPIO
PERFETTO
sciscitatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
sciscĭtāri
PERFETTO
Singolare:
sciscitatus, a, um esse
Plurale:
sciscitati, ae, a esse
FUTURO
sciscitatum esse
GERUNDIVO
sciscĭtandus, a, um
SUPINO
sciscitatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
sciscĭtor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis