respĭcĭor - Diatesi passiva
(respĭcĭo, respĭcis, respexi, respectum, respĭcĕre)
verbo transitivo e intransitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
respĭcĭor
II sing.
respĭcĕris, respĭcĕre
III sing.
respĭcītur
I plur.
respĭcīmur
II plur.
respĭcimĭni
III plur.
respĭciuntur
IMPERFETTO
I sing.
respĭciēbar
II sing.
respĭciebāris, respĭciebāre
III sing.
respĭciebātur
I plur.
respĭciebāmur
II plur.
respĭciebamĭni
III plur.
respĭciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
respĭcĭar
II sing.
respĭciēris, respĭciēre
III sing.
respĭciētur
I plur.
respĭciēmur
II plur.
respĭciemĭni
III plur.
respĭcientur
PERFETTO
I sing.
respectus, a, um sum
II sing.
respectus, a, um es
III sing.
respectus, a, um est
I plur.
respecti, ae, a sumus
II plur.
respecti, ae, a estis
III plur.
respecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
respectus, a, um eram
II sing.
respectus, a, um eras
III sing.
respectus, a, um erat
I plur.
respecti, ae, a eramus
II plur.
respecti, ae, a eratis
III plur.
respecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
respectus, a, um ero
II sing.
respectus, a, um eris
III sing.
respectus, a, um erit
I plur.
respecti, ae, a erimus
II plur.
respecti, ae, a eritis
III plur.
respecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
respĭcĭar
II sing.
respĭciāris, respĭciāre
III sing.
respĭciātur
I plur.
respĭciāmur
II plur.
respĭciamĭni
III plur.
respĭciantur
IMPERFETTO
I sing.
respĭcĕrer
II sing.
respĭcerēris, respĭcerēre
III sing.
respĭcerētur
I plur.
respĭcerēmur
II plur.
respĭcerēmini
III plur.
respĭcerentur
PERFETTO
I sing.
respectus, a, um sim
II sing.
respectus, a, um sis
III sing.
respectus, a, um sit
I plur.
respecti, ae, a simus
II plur.
respecti, ae, a sitis
III plur.
respecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
respectus, a, um essem
II sing.
respectus, a, um esses
III sing.
respectus, a, um esset
I plur.
respecti, ae, a essemus
II plur.
respecti, ae, a essetis
III plur.
respecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
respectus, a, um
INFINITO
PRESENTE
respĭci
PERFETTO
Singolare:
respectus, a, um esse
Plurale:
respecti, ae, a esse
FUTURO
respectum esse
GERUNDIVO
respĭciendus, a, um
SUPINO
respectu
Vedi la forma attiva di questo lemma
respĭcĭor v. tr. e intr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis