rĕclango - Diatesi attiva
(rĕclango, rĕclangis, rĕclangĕre)
verbo intransitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
rĕclango
II sing.
rĕclangis
III sing.
rĕclangit
I plur.
rĕclangĭmus
II plur.
rĕclangĭtis
III plur.
rĕclangunt
IMPERFETTO
I sing.
rĕclangēbam
II sing.
rĕclangēbas
III sing.
rĕclangēbat
I plur.
rĕclangebāmus
II plur.
rĕclangebātis
III plur.
rĕclangēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
rĕclangam
II sing.
rĕclanges
III sing.
rĕclanget
I plur.
rĕclangēmus
II plur.
rĕclangētis
III plur.
rĕclangent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
rĕclangam
II sing.
rĕclangas
III sing.
rĕclangat
I plur.
rĕclangāmus
II plur.
rĕclangātis
III plur.
rĕclangant
IMPERFETTO
I sing.
rĕclangĕrem
II sing.
rĕclangĕres
III sing.
rĕclangĕret
I plur.
rĕclangerēmus
II plur.
rĕclangerētis
III plur.
rĕclangĕrent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
rĕclangĕ
II plur.
rĕclangĭte
FUTURO
II sing.
rĕclangĭto
III sing.
rĕclangĭto
II plur.
rĕclangitōte
III plur.
rĕclangunto
PARTICIPIO
PRESENTE
rĕclangens, entis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
rĕclangĕre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
rĕclangendi
Dativo:
rĕclangendo
Accusativo:
ad rĕclangendum
Ablativo:
rĕclangendo
SUPINO
rĕclango v. intr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis