rĕclīnor - Diatesi passiva


(rĕclīno, rĕclīnas, reclinavi, reclinatum, rĕclīnāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
rĕclīnor
II sing.
rĕclīnāris, rĕclīnāre
III sing.
rĕclīnātur
I plur.
rĕclīnāmur
II plur.
rĕclīnamĭni
III plur.
rĕclīnantur
IMPERFETTO
I sing.
rĕclīnābar
II sing.
rĕclīnabāris, rĕclīnabāre
III sing.
rĕclīnabātur
I plur.
rĕclīnabāmur
II plur.
rĕclīnabamĭni
III plur.
rĕclīnabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
rĕclīnābor
II sing.
rĕclīnabĕris, rĕclīnabĕre
III sing.
rĕclīnabĭtur
I plur.
rĕclīnabĭmur
II plur.
rĕclīnabimĭni
III plur.
rĕclīnabuntur
PERFETTO
I sing.
reclinatus, –a, –um sum
II sing.
reclinatus, –a, –um es
III sing.
reclinatus, –a, –um est
I plur.
reclinati, –ae, –a sumus
II plur.
reclinati, –ae, –a estis
III plur.
reclinati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
reclinatus, –a, –um eram
II sing.
reclinatus, –a, –um eras
III sing.
reclinatus, –a, –um erat
I plur.
reclinati, –ae, –a eramus
II plur.
reclinati, –ae, –a eratis
III plur.
reclinati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
reclinatus, –a, –um ero
II sing.
reclinatus, –a, –um eris
III sing.
reclinatus, –a, –um erit
I plur.
reclinati, –ae, –a erimus
II plur.
reclinati, –ae, –a eritis
III plur.
reclinati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
rĕclīner
II sing.
rĕclīnēris, rĕclīnēre
III sing.
rĕclīnētur
I plur.
rĕclīnēmur
II plur.
rĕclīnemĭni
III plur.
rĕclīnentur
IMPERFETTO
I sing.
rĕclīnārer
II sing.
rĕclīnarēris, rĕclīnarēre
III sing.
rĕclīnarētur
I plur.
rĕclīnarēmur
II plur.
rĕclīnaremĭni
III plur.
rĕclīnarentur
PERFETTO
I sing.
reclinatus, –a, –um sim
II sing.
reclinatus, –a, –um sis
III sing.
reclinatus, –a, –um sit
I plur.
reclinati, –ae, –a simus
II plur.
reclinati, –ae, –a sitis
III plur.
reclinati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
reclinatus, –a, –um essem
II sing.
reclinatus, –a, –um esses
III sing.
reclinatus, –a, –um esset
I plur.
reclinati, –ae, –a essemus
II plur.
reclinati, –ae, –a essetis
III plur.
reclinati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
rĕclīnāre
II plur.
rĕclīnamĭni
FUTURO
II sing.
rĕclīnātor
III sing.
rĕclīnātor
II plur.
–
III plur.
rĕclīnantor
PARTICIPIO
PERFETTO
reclinatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
rĕclīnāri
PERFETTO
Singolare:
reclinatus, –a, –um esse
Plurale:
reclinati, –ae, –a esse
FUTURO
reclinatum esse
GERUNDIVO
rĕclīnandus, –a, –um
SUPINO
reclinatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:RECLINOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis