pūnĭor - Diatesi passiva
(pūnĭo, pūnis, punii, punitum, pūnīre)
verbo transitivo IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
pūnĭor
II sing.
pūnīris, pūnīre
III sing.
pūnītur
I plur.
pūnīmur
II plur.
pūnimĭni
III plur.
pūniuntur
IMPERFETTO
I sing.
pūniēbar
II sing.
pūniebāris, pūniebāre
III sing.
pūniebātur
I plur.
pūniebāmur
II plur.
pūniebamĭni
III plur.
pūniebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
pūnĭar
II sing.
pūniēris, pūniēre
III sing.
pūniētur
I plur.
pūniēmur
II plur.
pūniemĭni
III plur.
pūnientur
PERFETTO
I sing.
punitus, a, um sum
II sing.
punitus, a, um es
III sing.
punitus, a, um est
I plur.
puniti, ae, a sumus
II plur.
puniti, ae, a estis
III plur.
puniti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
punitus, a, um eram
II sing.
punitus, a, um eras
III sing.
punitus, a, um erat
I plur.
puniti, ae, a eramus
II plur.
puniti, ae, a eratis
III plur.
puniti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
punitus, a, um ero
II sing.
punitus, a, um eris
III sing.
punitus, a, um erit
I plur.
puniti, ae, a erimus
II plur.
puniti, ae, a eritis
III plur.
puniti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
pūnĭar
II sing.
pūniāris, pūniāre
III sing.
pūniātur
I plur.
pūniāmur
II plur.
pūniamĭni
III plur.
pūniantur
IMPERFETTO
I sing.
pūnīrer
II sing.
pūnirēris, puniirēre
III sing.
pūnirētur
I plur.
pūnirēmur
II plur.
pūnirēmini
III plur.
pūnirentur
PERFETTO
I sing.
punitus, a, um sim
II sing.
punitus, a, um sis
III sing.
punitus, a, um sit
I plur.
puniti, ae, a simus
II plur.
puniti, ae, a sitis
III plur.
puniti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
punitus, a, um essem
II sing.
punitus, a, um esses
III sing.
punitus, a, um esset
I plur.
puniti, ae, a essemus
II plur.
puniti, ae, a essetis
III plur.
puniti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
pūnīre
II plur.
pūnimĭni
FUTURO
II sing.
pūnītor
III sing.
pūnītor
II plur.
III plur.
pūniuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
punitus, a, um
INFINITO
PRESENTE
pūnīri
PERFETTO
Singolare:
punitus, a, um esse
Plurale:
puniti, ae, a esse
FUTURO
punitum esse
GERUNDIVO
pūniendus, a, um
SUPINO
punitu
Vedi la forma attiva di questo lemma
pūnĭor v. tr. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis