prōmittor - Diatesi passiva
(prōmitto, prōmittis, promisi, promissum, prōmittĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
prōmittor
II sing.
prōmittĕris, prōmittĕre
III sing.
prōmittĭtur
I plur.
prōmittĭmur
II plur.
prōmittimĭni
III plur.
prōmittuntur
IMPERFETTO
I sing.
prōmittēbar
II sing.
prōmittebāris, prōmittebāre
III sing.
prōmittebātur
I plur.
prōmittebāmur
II plur.
prōmittebamĭni
III plur.
prōmittebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
prōmittar
II sing.
prōmittēris, prōmittēre
III sing.
prōmittētur
I plur.
prōmittēmur
II plur.
prōmittemĭni
III plur.
prōmittentur
PERFETTO
I sing.
promissus, a, um sum
II sing.
promissus, a, um es
III sing.
promissus, a, um est
I plur.
promissi, ae, a sumus
II plur.
promissi, ae, a estis
III plur.
promissi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
promissus, a, um eram
II sing.
promissus, a, um eras
III sing.
promissus, a, um erat
I plur.
promissi, ae, a eramus
II plur.
promissi, ae, a eratis
III plur.
promissi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
promissus, a, um ero
II sing.
promissus, a, um eris
III sing.
promissus, a, um erit
I plur.
promissi, ae, a erimus
II plur.
promissi, ae, a eritis
III plur.
promissi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
prōmittar
II sing.
prōmittāris, prōmittāre
III sing.
prōmittātur
I plur.
prōmittāmur
II plur.
prōmittamĭni
III plur.
prōmittantur
IMPERFETTO
I sing.
prōmittĕrer
II sing.
prōmitterēris, prōmitterēre
III sing.
prōmitterētur
I plur.
prōmitterēmur
II plur.
prōmitteremĭni
III plur.
prōmitterentur
PERFETTO
I sing.
promissus, a, um sim
II sing.
promissus, a, um sis
III sing.
promissus, a, um sit
I plur.
promissi, ae, a simus
II plur.
promissi, ae, a sitis
III plur.
promissi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
promissus, a, um essem
II sing.
promissus, a, um esses
III sing.
promissus, a, um esset
I plur.
promissi, ae, a essemus
II plur.
promissi, ae, a essetis
III plur.
promissi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
prōmittĕre
II plur.
prōmittimĭni
FUTURO
II sing.
prōmittĭtor
III sing.
prōmittĭtor
II plur.
III plur.
prōmittuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
promissus, a, um
INFINITO
PRESENTE
prōmitti
PERFETTO
Singolare:
promissus, a, um esse
Plurale:
promissi, ae, a esse
FUTURO
promissum esse
GERUNDIVO
prōmittendus, a, um
SUPINO
promissu
Vedi la forma attiva di questo lemma
prōmittor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis