Donazione

praesāgĭo - Diatesi attiva


(praesāgĭo, praesāgis, praesagii, praesāgīre)

verbo transitivo IV coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praesāgĭo
II sing.
praesāgis
III sing.
praesāgit, praesāgitur
I plur.
praesāgīmus
II plur.
praesāgītis
III plur.
praesāgĭunt
IMPERFETTO
I sing.
praesāgiēbam
II sing.
praesāgiēbas
III sing.
praesāgiēbat
I plur.
praesāgiebāmus
II plur.
praesāgiebātis
III plur.
praesāgiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praesāgĭam
II sing.
praesāgĭes
III sing.
praesāgĭet
I plur.
praesāgiēmus
II plur.
praesāgiētis
III plur.
praesāgĭent
PERFETTO
I sing.
praesagii o praesagivi
II sing.
praesagiisti o praesagivisti
III sing.
praesagiit o praesagivit
I plur.
praesagiĭmus o praesagivĭmus
II plur.
praesagiistis o praesagivistis
III plur.
praesagiērunt o praesagivērunt, ēre
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praesagiĕram o praesagivĕram
II sing.
praesagiĕras o praesagivĕras
III sing.
praesagiĕrat o praesagivĕrat
I plur.
praesagierāmus o praesagiverāmus
II plur.
praesagierātis o praesagiverātis
III plur.
praesagiĕrant o praesagivĕrant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
praesagiĕro o praesagivĕro
II sing.
praesagiĕris o praesagivĕris
III sing.
praesagiĕrit o praesagivĕrit
I plur.
praesagierĭmus o praesagiverĭmus
II plur.
praesagierĭtis o praesagiverĭtis
III plur.
praesagiĕrint o praesagivĕrint
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praesāgĭam
II sing.
praesāgĭas
III sing.
praesāgĭat
I plur.
praesāgiāmus
II plur.
praesāgiātis
III plur.
praesāgĭant
IMPERFETTO
I sing.
praesāgīrem
II sing.
praesāgīres
III sing.
praesāgīret
I plur.
praesāgirēmus
II plur.
praesāgirētis
III plur.
praesāgīrent
PERFETTO
I sing.
praesagiĕrim o praesagivĕrim
II sing.
praesagiĕris o praesagivĕris
III sing.
praesagiĕrit o praesagivĕrit
I plur.
praesagierĭmus o praesagiverĭmus
II plur.
praesagierĭtis o praesagiverĭtis
III plur.
praesagiĕrint o praesagivĕrint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praesagiissem o praesagivissem
II sing.
praesagiisses o praesagivisses
III sing.
praesagiisset o praesagivisset
I plur.
praesagiissēmus o praesagivissēmus
II plur.
praesagiissētis o praesagivissētis
III plur.
praesagiissent o praesagivissent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praesāgi
II plur.
praesāgīte
FUTURO
II sing.
praesāgīto
III sing.
praesāgīto
II plur.
praesāgitōte
III plur.
praesāgiunto
PARTICIPIO
PRESENTE
praesāgiens, –ientis
FUTURO
–
INFINITO
PRESENTE
praesāgīre
PERFETTO
praesagiisse o praesagivisse
FUTURO
Singolare:
–
Plurale:
–
GERUNDIO
Genitivo:
praesāgiendi
Dativo:
praesāgiendo
Accusativo:
ad praesāgiendum
Ablativo:
praesāgiendo
SUPINO
–

Vedi la forma passiva di questo lemma

‹ praesāgiens
praesāgĭor ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praesāgatio sost. femm. III decl.
praesagatūrūs agg. part. fut.
praesagatus agg. part. perf. I cl.
praesagatus agg. inf. perf.
praesāgiens agg. part. pres. II cl.
praesāgĭo v. tr. IV coniug.
praesāgĭor v. tr. IV coniug.
praesāgītĭo sost. femm. III decl.
praesāgĭum Sost. nt. II decl.
praesāgo v. tr. I coniug.
praesāgor v. tr. I coniug.
praesāgus agg. I cl.
praesānans agg. part. pres. II cl.
praesanatūrūs agg. part. fut.
praesanatus agg. part. perf. I cl.
praesanatus agg. inf. perf.
praesānescens agg. part. pres. II cl.
praesānesco v. intr. III coniug.
praesāno v. tr. I coniug.
praesānor v. tr. I coniug.
{{ID:PRAESAGIO100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis