Donazione

praemĭnistrans


aggettivo participio presente II classe

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
praemĭnistrans
Gen.
praemĭnistrantis
Dat.
praemĭnistranti
Acc.
praemĭnistrantem
Abl.
praemĭnistrans
Voc.
praemĭnistranti
PLURALE
Nom.
praemĭnistrantes
Gen.
praemĭnistrantium
Dat.
praemĭnistrantibus
Acc.
praemĭnistrantes
Abl.
praemĭnistrantes
Voc.
praemĭnistrantibus
FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
praemĭnistrans
Gen.
praemĭnistrantis
Dat.
praemĭnistranti
Acc.
praemĭnistrantem
Abl.
praemĭnistrans
Voc.
praemĭnistranti
PLURALE
Nom.
praemĭnistrantes
Gen.
praemĭnistrantium
Dat.
praemĭnistrantibus
Acc.
praemĭnistrantes
Abl.
praemĭnistrantes
Voc.
praemĭnistrantibus
NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
praemĭnistrans
Gen.
praemĭnistrantis
Dat.
praemĭnistranti
Acc.
praemĭnistrans
Abl.
praemĭnistrans
Voc.
praemĭnistranti
PLURALE
Nom.
praemĭnistrantia
Gen.
praemĭnistrantium
Dat.
praemĭnistrantibus
Acc.
praemĭnistrantia
Abl.
praemĭnistrantia
Voc.
praemĭnistrantibus

‹ praemĭnistra
praemĭnistro ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praeminens agg. part. pres. II cl.
praemineo v. tr. e intr. II coniug.
praeminĕor v. tr. e intr. II coniug.
praemĭnistĕr sost. masch. II decl.
praemĭnistra sost. femm. I decl.
praemĭnistrans agg. part. pres. II cl.
praemĭnistro v. tr. e intr. I coniug.
praemĭnistror v. tr. e intr. I coniug.
praemĭnor v. tr. dep. I coniug.
praemĭo v. tr. I coniug.
praemĭor v. tr. I coniug.
praemĭor v. intr. dep. I coniug.
praemĭōsus agg. I cl.
praemissūrūs agg. part. fut.
praemissus agg. part. perf. I cl.
praemissus agg. inf. perf.
praemītis agg. II cl.
praemittens agg. part. pres. II cl.
praemitto v. tr. III coniug.
praemittor v. tr. III coniug.
{{ID:PRAEMINISTRANS100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis