Donazione

praemando - Diatesi attiva


(praemando, praemandis, praemandĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praemando
II sing.
praemandis
III sing.
praemandit
I plur.
praemandĭmus
II plur.
praemandĭtis
III plur.
praemandunt
IMPERFETTO
I sing.
praemandēbam
II sing.
praemandēbas
III sing.
praemandēbat
I plur.
praemandebāmus
II plur.
praemandebātis
III plur.
praemandēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praemandam
II sing.
praemandes
III sing.
praemandet
I plur.
praemandēmus
II plur.
praemandētis
III plur.
praemandent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
FUTURO ANTERIORE
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praemandam
II sing.
praemandas
III sing.
praemandat
I plur.
praemandāmus
II plur.
praemandātis
III plur.
praemandant
IMPERFETTO
I sing.
praemandĕrem
II sing.
praemandĕres
III sing.
praemandĕret
I plur.
praemanderēmus
II plur.
praemanderētis
III plur.
praemandĕrent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praemandĕ
II plur.
praemandĭte
FUTURO
II sing.
praemandĭto
III sing.
praemandĭto
II plur.
praemanditōte
III plur.
praemandunto
PARTICIPIO
PRESENTE
praemandens, –entis
FUTURO
–
INFINITO
PRESENTE
praemandĕre
PERFETTO
–
FUTURO
Singolare:
–
Plurale:
–
GERUNDIO
Genitivo:
praemandendi
Dativo:
praemandendo
Accusativo:
ad praemandendum
Ablativo:
praemandendo
SUPINO
–

Vedi la forma passiva di questo lemma

‹ praemandens
praemando ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praemandata Sost. nt. pl. II decl.
praemandatūrūs agg. part. fut.
praemandatus agg. part. perf. I cl.
praemandatus agg. inf. perf.
praemandens agg. part. pres. II cl.
praemando v. tr. III coniug.
praemando v. tr. e intr. I coniug.
praemandor v. tr. III coniug.
praemandor v. tr. e intr. I coniug.
praemātūrē avv.
praemātūrus agg. I cl.
praemĕdĭcātus agg. I cl.
praemĕdĭtans agg. part. pres. II cl.
praemĕdĭtātē avv.
praemĕdĭtātĭo sost. femm. III decl.
praemĕdĭtātōrĭum Sost. nt. II decl.
praemeditatūrūs agg. part. fut.
praemeditatus agg. part. perf. I cl.
praemĕdĭtor v. tr. dep. I coniug.
praemercans agg. part. pres. II cl.
{{ID:PRAEMANDO100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis