Donazione

praeiăcĕor - Diatesi passiva


(praeiăcĕo, praeiăces, praeiăcēre)

verbo transitivo e intransitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praeiăcĕor
II sing.
praeiăcēris, praeiăcēre
III sing.
praeiăcētur
I plur.
praeiăcēmur
II plur.
praeiăcemĭni
III plur.
praeiăcentur
IMPERFETTO
I sing.
praeiăcēbar
II sing.
praeiăcebāris, praeiăcebāre
III sing.
praeiăcebātur
I plur.
praeiăcebāmur
II plur.
praeiăcebamĭni
III plur.
praeiăcebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praeiăcēbor
II sing.
praeiăcebĕris, praeiăcebĕre
III sing.
praeiăcebĭtur
I plur.
praeiăcebĭmur
II plur.
praeiăcebimĭni
III plur.
praeiăcebuntur
PERFETTO
I sing.
– sum
II sing.
– es
III sing.
– est
I plur.
– sumus
II plur.
– estis
III plur.
– sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
– eram
II sing.
– eras
III sing.
– erat
I plur.
– eramus
II plur.
– eratis
III plur.
– erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
– ero
II sing.
– eris
III sing.
– erit
I plur.
– erimus
II plur.
– eritis
III plur.
– erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praeiăcĕar
II sing.
praeiăceāris, praeiăceāre
III sing.
praeiăceātur
I plur.
praeiăceāmur
II plur.
praeiăceamĭni
III plur.
praeiăceantur
IMPERFETTO
I sing.
praeiăcērer
II sing.
praeiăcerēris, praeiăcerēre
III sing.
praeiăcerētur
I plur.
praeiăcerēmur
II plur.
praeiăceremĭni
III plur.
praeiăcerentur
PERFETTO
I sing.
– sim
II sing.
– sis
III sing.
– sit
I plur.
– simus
II plur.
– sitis
III plur.
– sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
– essem
II sing.
– esses
III sing.
– esset
I plur.
– essemus
II plur.
– essetis
III plur.
– essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praeiăcēre
II plur.
praeiăcemĭni
FUTURO
II sing.
praeiăcētor
III sing.
praeiăcētor
II plur.
–
III plur.
praeiăcentor
PARTICIPIO
PERFETTO
–
INFINITO
PRESENTE
praeiăcēri
PERFETTO
Singolare:
–
Plurale:
–
FUTURO
–
GERUNDIVO
praeiăcendus, –a, –um
SUPINO
–

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ praeiăcĕo
praeiăciens ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praehibitūrūs agg. part. fut.
praehibitus agg. part. perf. I cl.
praehibitus agg. inf. perf.
praeiăcens agg. part. pres. II cl.
praeiăcĕo v. tr. e intr. II coniug.
praeiăcĕor v. tr. e intr. II coniug.
praeiăciens agg. part. pres. II cl.
praeiăcĭo v. tr. III coniug. in -io
praeiăcĭor v. tr. III coniug. in -io
praeiactūrūs agg. part. fut.
praeiactus agg. part. perf. I cl.
praeiactus agg. inf. perf.
praeiens agg. part. pres. II cl.
praeitūrūs agg. part. fut.
praeitus agg. part. perf. I cl.
praeitus agg. inf. perf.
praeiūdĭcans agg. part. pres. II cl.
praeiūdĭcātum Sost. nt. II decl.
praeiudicatūrūs agg. part. fut.
praeiūdĭcātus agg. part. perf. I cl.
{{ID:PRAEIACEOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis