Donazione

praefulgŭrans


aggettivo participio presente II classe

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
praefulgŭrans
Gen.
praefulgŭrantis
Dat.
praefulgŭranti
Acc.
praefulgŭrantem
Abl.
praefulgŭrans
Voc.
praefulgŭranti
PLURALE
Nom.
praefulgŭrantes
Gen.
praefulgŭrantium
Dat.
praefulgŭrantibus
Acc.
praefulgŭrantes
Abl.
praefulgŭrantes
Voc.
praefulgŭrantibus
FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
praefulgŭrans
Gen.
praefulgŭrantis
Dat.
praefulgŭranti
Acc.
praefulgŭrantem
Abl.
praefulgŭrans
Voc.
praefulgŭranti
PLURALE
Nom.
praefulgŭrantes
Gen.
praefulgŭrantium
Dat.
praefulgŭrantibus
Acc.
praefulgŭrantes
Abl.
praefulgŭrantes
Voc.
praefulgŭrantibus
NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
praefulgŭrans
Gen.
praefulgŭrantis
Dat.
praefulgŭranti
Acc.
praefulgŭrans
Abl.
praefulgŭrans
Voc.
praefulgŭranti
PLURALE
Nom.
praefulgŭrantia
Gen.
praefulgŭrantium
Dat.
praefulgŭrantibus
Acc.
praefulgŭrantia
Abl.
praefulgŭrantia
Voc.
praefulgŭrantibus

‹ praefulgĭdus
praefulgŭro ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praefulcĭo v. tr. IV coniug.
praefulcĭor v. tr. IV coniug.
praefulgens agg. part. pres. II cl.
praefulgĕo v. intr. II coniug.
praefulgĭdus agg. I cl.
praefulgŭrans agg. part. pres. II cl.
praefulgŭro v. tr. e intr. I coniug.
praefulgŭror v. tr. e intr. I coniug.
praefultūrūs agg. part. fut.
praefultus agg. part. perf. I cl.
praefultus agg. inf. perf.
praefŭrens agg. part. pres. II cl.
praefurnĭum Sost. nt. II decl.
praefŭro v. intr. III coniug.
praegaudens agg. part. pres. II cl.
praegaudĕo v. intr. II coniug.
praegĕlans agg. part. pres. II cl.
praegĕlĭdus agg. I cl.
praegĕlo v. tr. I coniug.
praegĕlor v. tr. I coniug.
{{ID:PRAEFULGURANS100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis