Donazione

praeflōror - Diatesi passiva


(praeflōro, praeflōras, praefloravi, praefloratum, praeflōrāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praeflōror
II sing.
praeflōrāris, praeflōrāre
III sing.
praeflōrātur
I plur.
praeflōrāmur
II plur.
praeflōramĭni
III plur.
praeflōrantur
IMPERFETTO
I sing.
praeflōrābar
II sing.
praeflōrabāris, praeflōrabāre
III sing.
praeflōrabātur
I plur.
praeflōrabāmur
II plur.
praeflōrabamĭni
III plur.
praeflōrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praeflōrābor
II sing.
praeflōrabĕris, praeflōrabĕre
III sing.
praeflōrabĭtur
I plur.
praeflōrabĭmur
II plur.
praeflōrabimĭni
III plur.
praeflōrabuntur
PERFETTO
I sing.
praefloratus, –a, –um sum
II sing.
praefloratus, –a, –um es
III sing.
praefloratus, –a, –um est
I plur.
praeflorati, –ae, –a sumus
II plur.
praeflorati, –ae, –a estis
III plur.
praeflorati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praefloratus, –a, –um eram
II sing.
praefloratus, –a, –um eras
III sing.
praefloratus, –a, –um erat
I plur.
praeflorati, –ae, –a eramus
II plur.
praeflorati, –ae, –a eratis
III plur.
praeflorati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
praefloratus, –a, –um ero
II sing.
praefloratus, –a, –um eris
III sing.
praefloratus, –a, –um erit
I plur.
praeflorati, –ae, –a erimus
II plur.
praeflorati, –ae, –a eritis
III plur.
praeflorati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praeflōrer
II sing.
praeflōrēris, praeflōrēre
III sing.
praeflōrētur
I plur.
praeflōrēmur
II plur.
praeflōremĭni
III plur.
praeflōrentur
IMPERFETTO
I sing.
praeflōrārer
II sing.
praeflōrarēris, praeflōrarēre
III sing.
praeflōrarētur
I plur.
praeflōrarēmur
II plur.
praeflōraremĭni
III plur.
praeflōrarentur
PERFETTO
I sing.
praefloratus, –a, –um sim
II sing.
praefloratus, –a, –um sis
III sing.
praefloratus, –a, –um sit
I plur.
praeflorati, –ae, –a simus
II plur.
praeflorati, –ae, –a sitis
III plur.
praeflorati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praefloratus, –a, –um essem
II sing.
praefloratus, –a, –um esses
III sing.
praefloratus, –a, –um esset
I plur.
praeflorati, –ae, –a essemus
II plur.
praeflorati, –ae, –a essetis
III plur.
praeflorati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praeflōrāre
II plur.
praeflōramĭni
FUTURO
II sing.
praeflōrātor
III sing.
praeflōrātor
II plur.
–
III plur.
praeflōrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
praefloratus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
praeflōrāri
PERFETTO
Singolare:
praefloratus, –a, –um esse
Plurale:
praeflorati, –ae, –a esse
FUTURO
praefloratum esse
GERUNDIVO
praeflōrandus, –a, –um
SUPINO
praefloratu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ praeflōro
praeflŭens ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praefloratus agg. part. perf. I cl.
praefloratus agg. inf. perf.
praeflōrens agg. part. pres. II cl.
praeflōrĕo v. intr. II coniug.
praeflōro v. tr. I coniug.
praeflōror v. tr. I coniug.
praeflŭens agg. part. pres. II cl.
praeflŭo v. tr. e intr. III coniug.
praeflŭor v. tr. e intr. III coniug.
praeflŭus agg. I cl.
praefōcans agg. part. pres. II cl.
praefōcātĭo sost. femm. III decl.
praefocatūrūs agg. part. fut.
praefocatus agg. part. perf. I cl.
praefocatus agg. inf. perf.
praefōco v. tr. I coniug.
praefōcor v. tr. I coniug.
praefŏdiens agg. part. pres. II cl.
praefŏdĭo v. tr. III coniug. in -io
praefŏdĭor v. tr. III coniug. in -io
{{ID:PRAEFLOROR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis