Donazione

praefōcor - Diatesi passiva


(praefōco, praefōcas, praefocavi, praefocatum, praefōcāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praefōcor
II sing.
praefōcāris, praefōcāre
III sing.
praefōcātur
I plur.
praefōcāmur
II plur.
praefōcamĭni
III plur.
praefōcantur
IMPERFETTO
I sing.
praefōcābar
II sing.
praefōcabāris, praefōcabāre
III sing.
praefōcabātur
I plur.
praefōcabāmur
II plur.
praefōcabamĭni
III plur.
praefōcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praefōcābor
II sing.
praefōcabĕris, praefōcabĕre
III sing.
praefōcabĭtur
I plur.
praefōcabĭmur
II plur.
praefōcabimĭni
III plur.
praefōcabuntur
PERFETTO
I sing.
praefocatus, –a, –um sum
II sing.
praefocatus, –a, –um es
III sing.
praefocatus, –a, –um est
I plur.
praefocati, –ae, –a sumus
II plur.
praefocati, –ae, –a estis
III plur.
praefocati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praefocatus, –a, –um eram
II sing.
praefocatus, –a, –um eras
III sing.
praefocatus, –a, –um erat
I plur.
praefocati, –ae, –a eramus
II plur.
praefocati, –ae, –a eratis
III plur.
praefocati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
praefocatus, –a, –um ero
II sing.
praefocatus, –a, –um eris
III sing.
praefocatus, –a, –um erit
I plur.
praefocati, –ae, –a erimus
II plur.
praefocati, –ae, –a eritis
III plur.
praefocati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praefōcer
II sing.
praefōcēris, praefōcēre
III sing.
praefōcētur
I plur.
praefōcēmur
II plur.
praefōcemĭni
III plur.
praefōcentur
IMPERFETTO
I sing.
praefōcārer
II sing.
praefōcarēris, praefōcarēre
III sing.
praefōcarētur
I plur.
praefōcarēmur
II plur.
praefōcaremĭni
III plur.
praefōcarentur
PERFETTO
I sing.
praefocatus, –a, –um sim
II sing.
praefocatus, –a, –um sis
III sing.
praefocatus, –a, –um sit
I plur.
praefocati, –ae, –a simus
II plur.
praefocati, –ae, –a sitis
III plur.
praefocati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praefocatus, –a, –um essem
II sing.
praefocatus, –a, –um esses
III sing.
praefocatus, –a, –um esset
I plur.
praefocati, –ae, –a essemus
II plur.
praefocati, –ae, –a essetis
III plur.
praefocati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praefōcāre
II plur.
praefōcamĭni
FUTURO
II sing.
praefōcātor
III sing.
praefōcātor
II plur.
–
III plur.
praefōcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
praefocatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
praefōcāri
PERFETTO
Singolare:
praefocatus, –a, –um esse
Plurale:
praefocati, –ae, –a esse
FUTURO
praefocatum esse
GERUNDIVO
praefōcandus, –a, –um
SUPINO
praefocatu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ praefōco
praefŏdiens ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praefōcātĭo sost. femm. III decl.
praefocatūrūs agg. part. fut.
praefocatus agg. part. perf. I cl.
praefocatus agg. inf. perf.
praefōco v. tr. I coniug.
praefōcor v. tr. I coniug.
praefŏdiens agg. part. pres. II cl.
praefŏdĭo v. tr. III coniug. in -io
praefŏdĭor v. tr. III coniug. in -io
praefor v. tr. dep. I coniug.
praeformans agg. part. pres. II cl.
praeformātŏr sost. masch. III decl.
praeformatūrūs agg. part. fut.
praeformatus agg. part. perf. I cl.
praeformatus agg. inf. perf.
praeformīdans agg. part. pres. II cl.
praeformidatūrūs agg. part. fut.
praeformidatus agg. part. perf. I cl.
praeformidatus agg. inf. perf.
praeformīdo v. tr. I coniug.
{{ID:PRAEFOCOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis