mūnīto - Diatesi attiva


(mūnīto, mūnītas, mūnītāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mūnīto
II sing.
mūnītas
III sing.
mūnītat
I plur.
mūnītāmus
II plur.
mūnītātis
III plur.
mūnītant
IMPERFETTO
I sing.
mūnītābam
II sing.
mūnītābas
III sing.
mūnītābat
I plur.
mūnītabāmus
II plur.
mūnītabātis
III plur.
mūnītābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mūnītābo
II sing.
mūnītābis
III sing.
mūnītābit
I plur.
mūnītabĭmus
II plur.
mūnītabĭtis
III plur.
mūnītābunt
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
FUTURO ANTERIORE
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
mūnītem
II sing.
mūnītes
III sing.
mūnītet
I plur.
mūnītēmus
II plur.
mūnītētis
III plur.
mūnītent
IMPERFETTO
I sing.
mūnītārem
II sing.
mūnītāres
III sing.
mūnītāret
I plur.
mūnītarēmus
II plur.
mūnītarētis
III plur.
mūnītārent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mūnīta
II plur.
mūnītāte
FUTURO
II sing.
mūnītāto
III sing.
mūnītāto
II plur.
mūnītatōte
III plur.
mūnītanto
PARTICIPIO
PRESENTE
mūnītans, –antis
FUTURO
–
INFINITO
PRESENTE
mūnītāre
PERFETTO
–
FUTURO
Singolare:
–
Plurale:
–
GERUNDIO
Genitivo:
mūnītandi
Dativo:
mūnītando
Accusativo:
ad mūnītandum
Ablativo:
mūnītando
SUPINO
–

Vedi la forma passiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:MUNITO100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis