mūnīta


(munita, munitōrum)

sostantivo neutro plurale II declinazione

Vedi la traduzione di questo lemma



NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
–
Gen.
–
Dat.
–
Acc.
–
Abl.
–
Voc.
–
PLURALE
Nom.
munita
Gen.
munitōrum
Dat.
munitis
Acc.
munita
Abl.
munitis
Voc.
munita




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:MUNITA100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis