mănūmittor - Diatesi passiva


(mănūmitto, mănūmittis, manumisi, manumissum, mănūmittĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mănūmittor
II sing.
mănūmittĕris, mănūmittĕre
III sing.
mănūmittĭtur
I plur.
mănūmittĭmur
II plur.
mănūmittimĭni
III plur.
mănūmittuntur
IMPERFETTO
I sing.
mănūmittēbar
II sing.
mănūmittebāris, mănūmittebāre
III sing.
mănūmittebātur
I plur.
mănūmittebāmur
II plur.
mănūmittebamĭni
III plur.
mănūmittebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mănūmittar
II sing.
mănūmittēris, mănūmittēre
III sing.
mănūmittētur
I plur.
mănūmittēmur
II plur.
mănūmittemĭni
III plur.
mănūmittentur
PERFETTO
I sing.
manumissus, –a, –um sum
II sing.
manumissus, –a, –um es
III sing.
manumissus, –a, –um est
I plur.
manumissi, –ae, –a sumus
II plur.
manumissi, –ae, –a estis
III plur.
manumissi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
manumissus, –a, –um eram
II sing.
manumissus, –a, –um eras
III sing.
manumissus, –a, –um erat
I plur.
manumissi, –ae, –a eramus
II plur.
manumissi, –ae, –a eratis
III plur.
manumissi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
manumissus, –a, –um ero
II sing.
manumissus, –a, –um eris
III sing.
manumissus, –a, –um erit
I plur.
manumissi, –ae, –a erimus
II plur.
manumissi, –ae, –a eritis
III plur.
manumissi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
mănūmittar
II sing.
mănūmittāris, mănūmittāre
III sing.
mănūmittātur
I plur.
mănūmittāmur
II plur.
mănūmittamĭni
III plur.
mănūmittantur
IMPERFETTO
I sing.
mănūmittĕrer
II sing.
mănūmitterēris, mănūmitterēre
III sing.
mănūmitterētur
I plur.
mănūmitterēmur
II plur.
mănūmitteremĭni
III plur.
mănūmitterentur
PERFETTO
I sing.
manumissus, –a, –um sim
II sing.
manumissus, –a, –um sis
III sing.
manumissus, –a, –um sit
I plur.
manumissi, –ae, –a simus
II plur.
manumissi, –ae, –a sitis
III plur.
manumissi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
manumissus, –a, –um essem
II sing.
manumissus, –a, –um esses
III sing.
manumissus, –a, –um esset
I plur.
manumissi, –ae, –a essemus
II plur.
manumissi, –ae, –a essetis
III plur.
manumissi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mănūmittĕre
II plur.
mănūmittimĭni
FUTURO
II sing.
mănūmittĭtor
III sing.
mănūmittĭtor
II plur.
–
III plur.
mănūmittuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
manumissus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
mănūmitti
PERFETTO
Singolare:
manumissus, –a, –um esse
Plurale:
manumissi, –ae, –a esse
FUTURO
manumissum esse
GERUNDIVO
mănūmittendus, –a, –um
SUPINO
manumissu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:MANUMITTOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis