intergarrĭor - Diatesi passiva


(intergarrĭo, intergarris, intergarritum, intergarrīre)

verbo transitivo IV coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
intergarrĭor
II sing.
intergarrīris, intergarrīre
III sing.
intergarrītur
I plur.
intergarrīmur
II plur.
intergarrimĭni
III plur.
intergarriuntur
IMPERFETTO
I sing.
intergarriēbar
II sing.
intergarriebāris, intergarriebāre
III sing.
intergarriebātur
I plur.
intergarriebāmur
II plur.
intergarriebamĭni
III plur.
intergarriebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
intergarrĭar
II sing.
intergarriēris, intergarriēre
III sing.
intergarriētur
I plur.
intergarriēmur
II plur.
intergarriemĭni
III plur.
intergarrientur
PERFETTO
I sing.
intergarritus, –a, –um sum
II sing.
intergarritus, –a, –um es
III sing.
intergarritus, –a, –um est
I plur.
intergarriti, –ae, –a sumus
II plur.
intergarriti, –ae, –a estis
III plur.
intergarriti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
intergarritus, –a, –um eram
II sing.
intergarritus, –a, –um eras
III sing.
intergarritus, –a, –um erat
I plur.
intergarriti, –ae, –a eramus
II plur.
intergarriti, –ae, –a eratis
III plur.
intergarriti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
intergarritus, –a, –um ero
II sing.
intergarritus, –a, –um eris
III sing.
intergarritus, –a, –um erit
I plur.
intergarriti, –ae, –a erimus
II plur.
intergarriti, –ae, –a eritis
III plur.
intergarriti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
intergarrĭar
II sing.
intergarriāris, intergarriāre
III sing.
intergarriātur
I plur.
intergarriāmur
II plur.
intergarriamĭni
III plur.
intergarriantur
IMPERFETTO
I sing.
intergarrīrer
II sing.
intergarrirēris, intergarrirēre
III sing.
intergarrirētur
I plur.
intergarrirēmur
II plur.
intergarrirēmini
III plur.
intergarrirentur
PERFETTO
I sing.
intergarritus, –a, –um sim
II sing.
intergarritus, –a, –um sis
III sing.
intergarritus, –a, –um sit
I plur.
intergarriti, –ae, –a simus
II plur.
intergarriti, –ae, –a sitis
III plur.
intergarriti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
intergarritus, –a, –um essem
II sing.
intergarritus, –a, –um esses
III sing.
intergarritus, –a, –um esset
I plur.
intergarriti, –ae, –a essemus
II plur.
intergarriti, –ae, –a essetis
III plur.
intergarriti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
intergarrīre
II plur.
intergarrimĭni
FUTURO
II sing.
intergarrītor
III sing.
intergarrītor
II plur.
–
III plur.
intergarriuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
intergarritus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
intergarrīri
PERFETTO
Singolare:
intergarritus, –a, –um esse
Plurale:
intergarriti, –ae, –a esse
FUTURO
intergarritum esse
GERUNDIVO
intergarriendus, –a, –um
SUPINO
intergarritu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INTERGARRIOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis