interĭacĭor - Diatesi passiva
(interĭacĭo, interĭacis, interieci, interiectum, interĭacĕre)
verbo transitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
interĭacĭor
II sing.
interĭacĕris, interĭacĕre
III sing.
interĭacĭtur
I plur.
interĭacĭmur
II plur.
interĭacimĭni
III plur.
interĭaciuntur
IMPERFETTO
I sing.
interĭaciēbar
II sing.
interĭaciebāris, interĭaciebāre
III sing.
interĭaciebātur
I plur.
interĭaciebāmur
II plur.
interĭaciebamĭni
III plur.
interĭaciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
interĭacĭar
II sing.
interĭaciēris, interĭaciēre
III sing.
interĭaciētur
I plur.
interĭaciēmur
II plur.
interĭaciemĭni
III plur.
interĭacientur
PERFETTO
I sing.
interiectus, a, um sum
II sing.
interiectus, a, um es
III sing.
interiectus, a, um est
I plur.
interiecti, ae, a sumus
II plur.
interiecti, ae, a estis
III plur.
interiecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interiectus, a, um eram
II sing.
interiectus, a, um eras
III sing.
interiectus, a, um erat
I plur.
interiecti, ae, a eramus
II plur.
interiecti, ae, a eratis
III plur.
interiecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
interiectus, a, um ero
II sing.
interiectus, a, um eris
III sing.
interiectus, a, um erit
I plur.
interiecti, ae, a erimus
II plur.
interiecti, ae, a eritis
III plur.
interiecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
interĭacĭar
II sing.
interĭaciāris, interĭaciāre
III sing.
interĭaciātur
I plur.
interĭaciāmur
II plur.
interĭaciamĭni
III plur.
interĭaciantur
IMPERFETTO
I sing.
interĭacĕrer
II sing.
interĭacerēris, interĭacerēre
III sing.
interĭacerētur
I plur.
interĭacerēmur
II plur.
interĭaceremĭni
III plur.
interĭacerentur
PERFETTO
I sing.
interiectus, a, um sim
II sing.
interiectus, a, um sis
III sing.
interiectus, a, um sit
I plur.
interiecti, ae, a simus
II plur.
interiecti, ae, a sitis
III plur.
interiecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interiectus, a, um essem
II sing.
interiectus, a, um esses
III sing.
interiectus, a, um esset
I plur.
interiecti, ae, a essemus
II plur.
interiecti, ae, a essetis
III plur.
interiecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
interiectus, a, um
INFINITO
PRESENTE
interĭaci
PERFETTO
Singolare:
interiectus, a, um esse
Plurale:
interiecti, ae, a esse
FUTURO
interiectum esse
GERUNDIVO
interĭaciendus, a, um
SUPINO
interiectu
Vedi la forma attiva di questo lemma
interĭacĭor v. tr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis