instrĕpĭto - Diatesi attiva
(instrĕpĭto, instrĕpĭtas, instrĕpĭtāre)
verbo intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
instrĕpĭto
II sing.
instrĕpĭtas
III sing.
instrĕpĭtat
I plur.
instrĕpĭtāmus
II plur.
instrĕpĭtātis
III plur.
instrĕpĭtant
IMPERFETTO
I sing.
instrĕpĭtābam
II sing.
instrĕpĭtābas
III sing.
instrĕpĭtābat
I plur.
instrĕpĭtabāmus
II plur.
instrĕpĭtabātis
III plur.
instrĕpĭtābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
instrĕpĭtābo
II sing.
instrĕpĭtābis
III sing.
instrĕpĭtābit
I plur.
instrĕpĭtabĭmus
II plur.
instrĕpĭtabĭtis
III plur.
instrĕpĭtābunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
instrĕpĭtem
II sing.
instrĕpĭtes
III sing.
instrĕpĭtet
I plur.
instrĕpĭtēmus
II plur.
instrĕpĭtētis
III plur.
instrĕpĭtent
IMPERFETTO
I sing.
instrĕpĭtārem
II sing.
instrĕpĭtāres
III sing.
instrĕpĭtāret
I plur.
instrĕpĭtarēmus
II plur.
instrĕpĭtarētis
III plur.
instrĕpĭtārent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
instrĕpĭta
II plur.
instrĕpĭtāte
FUTURO
II sing.
instrĕpĭtāto
III sing.
instrĕpĭtāto
II plur.
instrĕpĭtatōte
III plur.
instrĕpĭtanto
PARTICIPIO
PRESENTE
instrĕpĭtans, antis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
instrĕpĭtāre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
instrĕpĭtandi
Dativo:
instrĕpĭtando
Accusativo:
ad instrĕpĭtandum
Ablativo:
instrĕpĭtando
SUPINO
instrĕpĭto v. intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis