instinguor - Diatesi passiva
(instinguo, instinguis, instinxi, instinctum, instinguĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
instinguor
II sing.
instinguĕris, instinguĕre
III sing.
instinguĭtur
I plur.
instinguĭmur
II plur.
instinguimĭni
III plur.
instinguuntur
IMPERFETTO
I sing.
instinguēbar
II sing.
instinguebāris, instinguebāre
III sing.
instinguebātur
I plur.
instinguebāmur
II plur.
instinguebamĭni
III plur.
instinguebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
instinguar
II sing.
instinguēris, instinguēre
III sing.
instinguētur
I plur.
instinguēmur
II plur.
instinguemĭni
III plur.
instinguentur
PERFETTO
I sing.
instinctus, a, um sum
II sing.
instinctus, a, um es
III sing.
instinctus, a, um est
I plur.
instincti, ae, a sumus
II plur.
instincti, ae, a estis
III plur.
instincti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
instinctus, a, um eram
II sing.
instinctus, a, um eras
III sing.
instinctus, a, um erat
I plur.
instincti, ae, a eramus
II plur.
instincti, ae, a eratis
III plur.
instincti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
instinctus, a, um ero
II sing.
instinctus, a, um eris
III sing.
instinctus, a, um erit
I plur.
instincti, ae, a erimus
II plur.
instincti, ae, a eritis
III plur.
instincti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
instinguar
II sing.
instinguāris, instinguāre
III sing.
instinguātur
I plur.
instinguāmur
II plur.
instinguamĭni
III plur.
instinguantur
IMPERFETTO
I sing.
instinguĕrer
II sing.
instinguerēris, instinguerēre
III sing.
instinguerētur
I plur.
instinguerēmur
II plur.
instingueremĭni
III plur.
instinguerentur
PERFETTO
I sing.
instinctus, a, um sim
II sing.
instinctus, a, um sis
III sing.
instinctus, a, um sit
I plur.
instincti, ae, a simus
II plur.
instincti, ae, a sitis
III plur.
instincti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
instinctus, a, um essem
II sing.
instinctus, a, um esses
III sing.
instinctus, a, um esset
I plur.
instincti, ae, a essemus
II plur.
instincti, ae, a essetis
III plur.
instincti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
instinguĕre
II plur.
instinguimĭni
FUTURO
II sing.
instinguĭtor
III sing.
instinguĭtor
II plur.
III plur.
instinguuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
instinctus, a, um
INFINITO
PRESENTE
instingui
PERFETTO
Singolare:
instinctus, a, um esse
Plurale:
instincti, ae, a esse
FUTURO
instinctum esse
GERUNDIVO
instinguendus, a, um
SUPINO
instinctu
Vedi la forma attiva di questo lemma
instinguor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis