instĭpŭlor - Diatesi attiva
(instĭpŭlor, instĭpŭlāris, instipulatus sum, instĭpŭlāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
instĭpŭlor
II sing.
instĭpŭlāris, instĭpŭlāre
III sing.
instĭpŭlātur
I plur.
instĭpŭlāmur
II plur.
instĭpŭlamĭni
III plur.
instĭpŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
instĭpŭlābar
II sing.
instĭpŭlabāris, instĭpŭlabāre
III sing.
instĭpŭlabātur
I plur.
instĭpŭlabāmur
II plur.
instĭpŭlabamĭni
III plur.
instĭpŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
instĭpŭlābor
II sing.
instĭpŭlabĕris, instĭpŭlabĕre
III sing.
instĭpŭlabĭtur
I plur.
instĭpŭlabĭmur
II plur.
instĭpŭlabimĭni
III plur.
instĭpŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
instipulatus, a, um sum
II sing.
instipulatus, a, um es
III sing.
instipulatus, a, um est
I plur.
instipulati, ae, a sumus
II plur.
instipulati, ae, a estis
III plur.
instipulati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
instipulatus, a, um eram
II sing.
instipulatus, a, um eras
III sing.
instipulatus, a, um erat
I plur.
instipulati, ae, a eramus
II plur.
instipulati, ae, a eratis
III plur.
instipulati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
instipulatus, a, um ero
II sing.
instipulatus, a, um eris
III sing.
instipulatus, a, um erit
I plur.
instipulati, ae, a erimus
II plur.
instipulati, ae, a eritis
III plur.
instipulati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
instĭpŭler
II sing.
instĭpŭlēris, instĭpŭlēre
III sing.
instĭpŭlētur
I plur.
instĭpŭlēmur
II plur.
instĭpŭlemĭni
III plur.
instĭpŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
instĭpŭlārer
II sing.
instĭpŭlarēris, instĭpŭlarēre
III sing.
instĭpŭlarētur
I plur.
instĭpŭlarēmur
II plur.
instĭpŭlaremĭni
III plur.
instĭpŭlarentur
PERFETTO
I sing.
instipulatus, a, um sim
II sing.
instipulatus, a, um sis
III sing.
instipulatus, a, um sit
I plur.
instipulati, ae, a simus
II plur.
instipulati, ae, a sitis
III plur.
instipulati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
instipulatus, a, um essem
II sing.
instipulatus, a, um esses
III sing.
instipulatus, a, um esset
I plur.
instipulati, ae, a essemus
II plur.
instipulati, ae, a essetis
III plur.
instipulati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
instĭpŭlāre
II plur.
instĭpŭlamĭni
FUTURO
II sing.
instĭpŭlātor
III sing.
instĭpŭlātor
II plur.
III plur.
instĭpŭlantor
INFINITO
PRESENTE
instĭpŭlāri
PERFETTO
Singolare:
instipulatus, a, um esse
Plurale:
instipulati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
instipulatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
instipulatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
instĭpŭlans, antis
FUTURO
instipulatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
instipulatum
Passivo:
instipulatu
GERUNDIO
Genitivo:
instĭpŭlandi
Dativo:
instĭpŭlando
Accusativo:
instĭpŭlandum
Ablativo:
instĭpŭlando
GERUNDIVO
instĭpŭlandus, a, um
instĭpŭlor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis