inquĭētor - Diatesi passiva


(inquĭēto, inquĭētas, inquietavi, inquietatum, inquĭētāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inquĭētor
II sing.
inquĭētāris, inquĭētāre
III sing.
inquĭētātur
I plur.
inquĭētāmur
II plur.
inquĭētamĭni
III plur.
inquĭētantur
IMPERFETTO
I sing.
inquĭētābar
II sing.
inquĭētabāris, inquĭētabāre
III sing.
inquĭētabātur
I plur.
inquĭētabāmur
II plur.
inquĭētabamĭni
III plur.
inquĭētabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inquĭētābor
II sing.
inquĭētabĕris, inquĭētabĕre
III sing.
inquĭētabĭtur
I plur.
inquĭētabĭmur
II plur.
inquĭētabimĭni
III plur.
inquĭētabuntur
PERFETTO
I sing.
inquietatus, –a, –um sum
II sing.
inquietatus, –a, –um es
III sing.
inquietatus, –a, –um est
I plur.
inquietati, –ae, –a sumus
II plur.
inquietati, –ae, –a estis
III plur.
inquietati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inquietatus, –a, –um eram
II sing.
inquietatus, –a, –um eras
III sing.
inquietatus, –a, –um erat
I plur.
inquietati, –ae, –a eramus
II plur.
inquietati, –ae, –a eratis
III plur.
inquietati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inquietatus, –a, –um ero
II sing.
inquietatus, –a, –um eris
III sing.
inquietatus, –a, –um erit
I plur.
inquietati, –ae, –a erimus
II plur.
inquietati, –ae, –a eritis
III plur.
inquietati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inquĭēter
II sing.
inquĭētēris, inquĭētēre
III sing.
inquĭētētur
I plur.
inquĭētēmur
II plur.
inquĭētemĭni
III plur.
inquĭētentur
IMPERFETTO
I sing.
inquĭētārer
II sing.
inquĭētarēris, inquĭētarēre
III sing.
inquĭētarētur
I plur.
inquĭētarēmur
II plur.
inquĭētaremĭni
III plur.
inquĭētarentur
PERFETTO
I sing.
inquietatus, –a, –um sim
II sing.
inquietatus, –a, –um sis
III sing.
inquietatus, –a, –um sit
I plur.
inquietati, –ae, –a simus
II plur.
inquietati, –ae, –a sitis
III plur.
inquietati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inquietatus, –a, –um essem
II sing.
inquietatus, –a, –um esses
III sing.
inquietatus, –a, –um esset
I plur.
inquietati, –ae, –a essemus
II plur.
inquietati, –ae, –a essetis
III plur.
inquietati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inquĭētāre
II plur.
inquĭētamĭni
FUTURO
II sing.
inquĭētātor
III sing.
inquĭētātor
II plur.
–
III plur.
inquĭētantor
PARTICIPIO
PERFETTO
inquietatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
inquĭētāri
PERFETTO
Singolare:
inquietatus, –a, –um esse
Plurale:
inquietati, –ae, –a esse
FUTURO
inquietatum esse
GERUNDIVO
inquĭētandus, –a, –um
SUPINO
inquietatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INQUIETOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis