Donazione

innŭens


aggettivo participio presente II classe

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
innŭens
Gen.
innŭentis
Dat.
innŭenti
Acc.
innŭentem
Abl.
innŭens
Voc.
innŭenti
PLURALE
Nom.
innŭentes
Gen.
innŭentium
Dat.
innŭentibus
Acc.
innŭentes
Abl.
innŭentes
Voc.
innŭentibus
FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
innŭens
Gen.
innŭentis
Dat.
innŭenti
Acc.
innŭentem
Abl.
innŭens
Voc.
innŭenti
PLURALE
Nom.
innŭentes
Gen.
innŭentium
Dat.
innŭentibus
Acc.
innŭentes
Abl.
innŭentes
Voc.
innŭentibus
NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
innŭens
Gen.
innŭentis
Dat.
innŭenti
Acc.
innŭens
Abl.
innŭens
Voc.
innŭenti
PLURALE
Nom.
innŭentia
Gen.
innŭentium
Dat.
innŭentibus
Acc.
innŭentia
Abl.
innŭentia
Voc.
innŭentibus

‹ innūbo
innŭmĕrābĭlis ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
innūbĭlo v. tr. I coniug.
innūbĭlor v. tr. I coniug.
innūbĭlus agg. I cl.
innūbis agg. II cl.
innūbo v. intr. III coniug.
innŭens agg. part. pres. II cl.
innŭmĕrābĭlis agg. II cl.
innŭmĕrābĭlĭtās sost. femm. III decl.
innŭmĕrābĭlĭtĕr avv.
innŭmĕrālis agg. II cl.
innŭmĕrātus agg. I cl.
innŭmĕrōsus agg. I cl.
innŭmĕrus agg. I cl.
innŭo v. tr. e intr. III coniug.
innŭor v. tr. e intr. III coniug.
innuptae sost. femm. pl. I decl.
innuptūrūs agg. part. fut.
innuptus agg. I cl.
innūtriens agg. part. pres. II cl.
innūtrĭo v. tr. IV coniug.
{{ID:INNUENS100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis