inmŏrĭor - Diatesi attiva
(inmŏrĭor, inmŏrĕris, inmortuus sum, inmŏri)
verbo intransitivo deponente III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inmŏrĭor
II sing.
inmŏrĕris, inmŏrĕre
III sing.
inmŏrĭtur
I plur.
inmŏrĭmur
II plur.
inmŏrimĭni
III plur.
inmŏriuntur
IMPERFETTO
I sing.
inmŏriēbar
II sing.
inmŏriebāris, inmŏriebāre
III sing.
inmŏriebātur
I plur.
inmŏriebāmur
II plur.
inmŏriebamĭni
III plur.
inmŏriebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inmŏrĭar
II sing.
inmŏriēris, inmŏriēre
III sing.
inmŏriētur
I plur.
inmŏriēmur
II plur.
inmŏriemĭni
III plur.
inmŏrientur
PERFETTO
I sing.
inmortuus, a, um sum
II sing.
inmortuus, a, um es
III sing.
inmortuus, a, um est
I plur.
inmortui, ae, a sumus
II plur.
inmortui, ae, a estis
III plur.
inmortui, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inmortuus, a, um eram
II sing.
inmortuus, a, um eras
III sing.
inmortuus, a, um erat
I plur.
inmortui, ae, a eramus
II plur.
inmortui, ae, a eratis
III plur.
inmortui, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inmortuus, a, um ero
II sing.
inmortuus, a, um eris
III sing.
inmortuus, a, um erit
I plur.
inmortui, ae, a erimus
II plur.
inmortui, ae, a eritis
III plur.
inmortui, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inmŏrĭar
II sing.
inmŏriāris, inmŏriāre
III sing.
inmŏriātur
I plur.
inmŏriāmur
II plur.
inmŏriamĭni
III plur.
inmŏriantur
IMPERFETTO
I sing.
inmŏrĕrer
II sing.
inmŏrerēris, inmŏrerēre
III sing.
inmŏrerētur
I plur.
inmŏrerēmur
II plur.
inmŏreremĭni
III plur.
inmŏrerentur
PERFETTO
I sing.
inmortuus, a, um sim
II sing.
inmortuus, a, um sis
III sing.
inmortuus, a, um sit
I plur.
inmortui, ae, a simus
II plur.
inmortui, ae, a sitis
III plur.
inmortui, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inmortuus, a, um essem
II sing.
inmortuus, a, um esses
III sing.
inmortuus, a, um esset
I plur.
inmortui, ae, a essemus
II plur.
inmortui, ae, a essetis
III plur.
inmortui, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inmŏrĕre
II plur.
inmŏrimĭni
FUTURO
II sing.
inmŏrītor
III sing.
inmŏrītor
II plur.
III plur.
inmŏriuntor
INFINITO
PRESENTE
inmŏri
PERFETTO
Singolare:
inmortuus, a, um esse
Plurale:
inmortui, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
inmortuūrūm, am, ūm esse
Plurale:
inmortuūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
inmŏriens, ientis
FUTURO
inmortuūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
inmortuum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
inmŏriendi
Dativo:
inmŏriendo
Accusativo:
inmŏriendum
Ablativo:
inmŏriendo
GERUNDIVO
inmŏrĭor v. intr. dep. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis