inmordĕor - Diatesi passiva


(inmordĕo, inmordes, inmorsum, inmordēre)

verbo transitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inmordĕor
II sing.
inmordēris, inmordēre
III sing.
inmordētur
I plur.
inmordēmur
II plur.
inmordemĭni
III plur.
inmordentur
IMPERFETTO
I sing.
inmordēbar
II sing.
inmordebāris
III sing.
inmordebātur
I plur.
inmordebāmur
II plur.
inmordebamĭni
III plur.
inmordebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inmordēbor
II sing.
inmordebĕris, inmordebĕre
III sing.
inmordebĭtur
I plur.
inmordebĭmur
II plur.
inmordebimĭni
III plur.
inmordebuntur
PERFETTO
I sing.
inmorsus, –a, –um sum
II sing.
inmorsus, –a, –um es
III sing.
inmorsus, –a, –um est
I plur.
inmorsi, –ae, –a sumus
II plur.
inmorsi, –ae, –a estis
III plur.
inmorsi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inmorsus, –a, –um eram
II sing.
inmorsus, –a, –um eras
III sing.
inmorsus, –a, –um erat
I plur.
inmorsi, –ae, –a eramus
II plur.
inmorsi, –ae, –a eratis
III plur.
inmorsi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inmorsus, –a, –um ero
II sing.
inmorsus, –a, –um eris
III sing.
inmorsus, –a, –um erit
I plur.
inmorsi, –ae, –a erimus
II plur.
inmorsi, –ae, –a eritis
III plur.
inmorsi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inmordĕar
II sing.
inmordeāris, inmordeāre
III sing.
inmordeātur
I plur.
inmordeāmur
II plur.
inmordeamĭni
III plur.
inmordeantur
IMPERFETTO
I sing.
inmordērer
II sing.
inmorderēris, inmorderēre
III sing.
inmorderētur
I plur.
inmorderēmur
II plur.
inmorderemĭni
III plur.
inmorderentur
PERFETTO
I sing.
inmorsus, –a, –um sim
II sing.
inmorsus, –a, –um sis
III sing.
inmorsus, –a, –um sit
I plur.
inmorsi, –ae, –a simus
II plur.
inmorsi, –ae, –a sitis
III plur.
inmorsi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inmorsus, –a, –um essem
II sing.
inmorsus, –a, –um esses
III sing.
inmorsus, –a, –um esset
I plur.
inmorsi, –ae, –a essemus
II plur.
inmorsi, –ae, –a essetis
III plur.
inmorsi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inmordēre
II plur.
inmordemĭni
FUTURO
II sing.
inmordētor
III sing.
inmordētor
II plur.
–
III plur.
inmordentor
PARTICIPIO
PERFETTO
inmorsus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
inmordēri
PERFETTO
Singolare:
inmorsus, –a, –um esse
Plurale:
inmorsi, –ae, –a esse
FUTURO
inmorsum esse
GERUNDIVO
inmordendus, –a, –um
SUPINO
inmorsu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INMORDEOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis