infrĭor - Diatesi passiva
(infrĭo, infrĭas, infriavi, infriatum, infrĭāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
infrĭor
II sing.
infrĭāris, infrĭāre
III sing.
infrĭātur
I plur.
infrĭāmur
II plur.
infrĭamĭni
III plur.
infrĭantur
IMPERFETTO
I sing.
infrĭābar
II sing.
infrĭabāris, infrĭabāre
III sing.
infrĭabātur
I plur.
infrĭabāmur
II plur.
infrĭabamĭni
III plur.
infrĭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
infrĭābor
II sing.
infrĭabĕris, infrĭabĕre
III sing.
infrĭabĭtur
I plur.
infrĭabĭmur
II plur.
infrĭabimĭni
III plur.
infrĭabuntur
PERFETTO
I sing.
infriatus, a, um sum
II sing.
infriatus, a, um es
III sing.
infriatus, a, um est
I plur.
infriati, ae, a sumus
II plur.
infriati, ae, a estis
III plur.
infriati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
infriatus, a, um eram
II sing.
infriatus, a, um eras
III sing.
infriatus, a, um erat
I plur.
infriati, ae, a eramus
II plur.
infriati, ae, a eratis
III plur.
infriati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
infriatus, a, um ero
II sing.
infriatus, a, um eris
III sing.
infriatus, a, um erit
I plur.
infriati, ae, a erimus
II plur.
infriati, ae, a eritis
III plur.
infriati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
infrĭer
II sing.
infrĭēris, infrĭēre
III sing.
infrĭētur
I plur.
infrĭēmur
II plur.
infrĭemĭni
III plur.
infrĭentur
IMPERFETTO
I sing.
infrĭārer
II sing.
infrĭarēris, infrĭarēre
III sing.
infrĭarētur
I plur.
infrĭarēmur
II plur.
infrĭaremĭni
III plur.
infrĭarentur
PERFETTO
I sing.
infriatus, a, um sim
II sing.
infriatus, a, um sis
III sing.
infriatus, a, um sit
I plur.
infriati, ae, a simus
II plur.
infriati, ae, a sitis
III plur.
infriati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
infriatus, a, um essem
II sing.
infriatus, a, um esses
III sing.
infriatus, a, um esset
I plur.
infriati, ae, a essemus
II plur.
infriati, ae, a essetis
III plur.
infriati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
infrĭāre
II plur.
infrĭamĭni
FUTURO
II sing.
infrĭātor
III sing.
infrĭātor
II plur.
III plur.
infrĭantor
PARTICIPIO
PERFETTO
infriatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
infrĭāri
PERFETTO
Singolare:
infriatus, a, um esse
Plurale:
infriati, ae, a esse
FUTURO
infriatum esse
GERUNDIVO
infrĭandus, a, um
SUPINO
infriatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
infrĭor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis