infrĭcor - Diatesi passiva
(infrĭco, infrĭcas, infricui, infricatum, infrĭcāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
infrĭcor
II sing.
infrĭcāris, infrĭcāre
III sing.
infrĭcātur
I plur.
infrĭcāmur
II plur.
infrĭcamĭni
III plur.
infrĭcantur
IMPERFETTO
I sing.
infrĭcābar
II sing.
infrĭcabāris, infrĭcabāre
III sing.
infrĭcabātur
I plur.
infrĭcabāmur
II plur.
infrĭcabamĭni
III plur.
infrĭcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
infrĭcābor
II sing.
infrĭcabĕris, infrĭcabĕre
III sing.
infrĭcabĭtur
I plur.
infrĭcabĭmur
II plur.
infrĭcabimĭni
III plur.
infrĭcabuntur
PERFETTO
I sing.
infricatus o infrictus, a, um sum
II sing.
infricatus o infrictus, a, um es
III sing.
infricatus o infrictus, a, um est
I plur.
infricati o infricti, ae, a sumus
II plur.
infricati o infricti, ae, a estis
III plur.
infricati o infricti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
infricatus o infrictus, a, um eram
II sing.
infricatus o infrictus, a, um eras
III sing.
infricatus o infrictus, a, um erat
I plur.
infricati o infricti, ae, a eramus
II plur.
infricati o infricti, ae, a eratis
III plur.
infricati o infricti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
infricatus o infrictus, a, um ero
II sing.
infricatus o infrictus, a, um eris
III sing.
infricatus o infrictus, a, um erit
I plur.
infricati o infricti, ae, a erimus
II plur.
infricati o infricti, ae, a eritis
III plur.
infricati o infricti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
infrĭcer
II sing.
infrĭcēris, infrĭcēre
III sing.
infrĭcētur
I plur.
infrĭcēmur
II plur.
infrĭcemĭni
III plur.
infrĭcentur
IMPERFETTO
I sing.
infrĭcārer
II sing.
infrĭcarēris, infrĭcarēre
III sing.
infrĭcarētur
I plur.
infrĭcarēmur
II plur.
infrĭcaremĭni
III plur.
infrĭcarentur
PERFETTO
I sing.
infricatus o infrictus, a, um sim
II sing.
infricatus o infrictus, a, um sis
III sing.
infricatus o infrictus, a, um sit
I plur.
infricati o infricti, ae, a simus
II plur.
infricati o infricti, ae, a sitis
III plur.
infricati o infricti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
infricatus o infrictus, a, um essem
II sing.
infricatus o infrictus, a, um esses
III sing.
infricatus o infrictus, a, um esset
I plur.
infricati o infricti, ae, a essemus
II plur.
infricati o infricti, ae, a essetis
III plur.
infricati o infricti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
infrĭcāre
II plur.
infrĭcamĭni
FUTURO
II sing.
infrĭcātor
III sing.
infrĭcātor
II plur.
III plur.
infrĭcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
infricatus o infrictus, a, um
INFINITO
PRESENTE
infrĭcāri
PERFETTO
Singolare:
infricatus o infrictus, a, um esse
Plurale:
infricati o infricti, ae, a esse
FUTURO
infricatum esse o infrictum esse
GERUNDIVO
infrĭcandus, a, um
SUPINO
infricatu o infrictu
Vedi la forma attiva di questo lemma
infrĭcor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis