induperor - Diatesi passiva
(indupero, induperas, induperavi, induperatum, induperāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
induperor
II sing.
induperāris, induperāre
III sing.
induperātur
I plur.
induperāmur
II plur.
induperamĭni
III plur.
induperantur
IMPERFETTO
I sing.
induperābar
II sing.
induperabāris, induperabāre
III sing.
induperabātur
I plur.
induperabāmur
II plur.
induperabamĭni
III plur.
induperabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
induperābor
II sing.
induperabĕris, induperabĕre
III sing.
induperabĭtur
I plur.
induperabĭmur
II plur.
induperabimĭni
III plur.
induperabuntur
PERFETTO
I sing.
induperatus, a, um sum
II sing.
induperatus, a, um es
III sing.
induperatus, a, um est
I plur.
induperati, ae, a sumus
II plur.
induperati, ae, a estis
III plur.
induperati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
induperatus, a, um eram
II sing.
induperatus, a, um eras
III sing.
induperatus, a, um erat
I plur.
induperati, ae, a eramus
II plur.
induperati, ae, a eratis
III plur.
induperati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
induperatus, a, um ero
II sing.
induperatus, a, um eris
III sing.
induperatus, a, um erit
I plur.
induperati, ae, a erimus
II plur.
induperati, ae, a eritis
III plur.
induperati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
induperer
II sing.
induperēris, induperēre
III sing.
induperētur
I plur.
induperēmur
II plur.
induperemĭni
III plur.
induperentur
IMPERFETTO
I sing.
induperārer
II sing.
induperarēris, induperarēre
III sing.
induperarētur
I plur.
induperarēmur
II plur.
induperaremĭni
III plur.
induperarentur
PERFETTO
I sing.
induperatus, a, um sim
II sing.
induperatus, a, um sis
III sing.
induperatus, a, um sit
I plur.
induperati, ae, a simus
II plur.
induperati, ae, a sitis
III plur.
induperati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
induperatus, a, um essem
II sing.
induperatus, a, um esses
III sing.
induperatus, a, um esset
I plur.
induperati, ae, a essemus
II plur.
induperati, ae, a essetis
III plur.
induperati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
induperāre
II plur.
induperamĭni
FUTURO
II sing.
induperātor
III sing.
induperātor
II plur.
III plur.
induperantor
PARTICIPIO
PERFETTO
induperatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
induperāri
PERFETTO
Singolare:
induperatus, a, um esse
Plurale:
induperati, ae, a esse
FUTURO
induperatum esse
GERUNDIVO
induperandus, a, um
SUPINO
induperatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
induperor v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis