Donazione

haurĭor - Diatesi passiva


(haurĭo, hauris, hausi, haustum, haurīre)

verbo transitivo IV coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
haurĭor
II sing.
haurīris, haurīre
III sing.
haurītur
I plur.
haurīmur
II plur.
haurimĭni
III plur.
hauriuntur
IMPERFETTO
I sing.
hauriēbar
II sing.
hauriebāris, hauriebāre
III sing.
hauriebātur
I plur.
hauriebāmur
II plur.
hauriebamĭni
III plur.
hauriebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
haurĭar
II sing.
hauriēris, hauriēre
III sing.
hauriētur
I plur.
hauriēmur
II plur.
hauriemĭni
III plur.
haurientur
PERFETTO
I sing.
haustus o hauritus, –a, –um sum
II sing.
haustus o hauritus, –a, –um es
III sing.
haustus o hauritus, –a, –um est
I plur.
hausti o hauriti, –ae, –a sumus
II plur.
hausti o hauriti, –ae, –a estis
III plur.
hausti o hauriti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
haustus o hauritus, –a, –um eram
II sing.
haustus o hauritus, –a, –um eras
III sing.
haustus o hauritus, –a, –um erat
I plur.
hausti o hauriti, –ae, –a eramus
II plur.
hausti o hauriti, –ae, –a eratis
III plur.
hausti o hauriti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
haustus o hauritus, –a, –um ero
II sing.
haustus o hauritus, –a, –um eris
III sing.
haustus o hauritus, –a, –um erit
I plur.
hausti o hauriti, –ae, –a erimus
II plur.
hausti o hauriti, –ae, –a eritis
III plur.
hausti o hauriti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
haurĭar
II sing.
hauriāris, hauriāre
III sing.
hauriātur
I plur.
hauriāmur
II plur.
hauriamĭni
III plur.
hauriantur
IMPERFETTO
I sing.
haurīrer
II sing.
haurirēris, hausirēre
III sing.
haurirētur
I plur.
haurirēmur
II plur.
haurirēmini
III plur.
haurirentur
PERFETTO
I sing.
haustus o hauritus, –a, –um sim
II sing.
haustus o hauritus, –a, –um sis
III sing.
haustus o hauritus, –a, –um sit
I plur.
hausti o hauriti, –ae, –a simus
II plur.
hausti o hauriti, –ae, –a sitis
III plur.
hausti o hauriti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
haustus o hauritus, –a, –um essem
II sing.
haustus o hauritus, –a, –um esses
III sing.
haustus o hauritus, –a, –um esset
I plur.
hausti o hauriti, –ae, –a essemus
II plur.
hausti o hauriti, –ae, –a essetis
III plur.
hausti o hauriti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
haurīre
II plur.
haurimĭni
FUTURO
II sing.
haurītor
III sing.
haurītor
II plur.
–
III plur.
hauriuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
haustus o hauritus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
haurīri
PERFETTO
Singolare:
haustus o hauritus, –a, –um esse
Plurale:
hausti o hauriti, –ae, –a esse
FUTURO
haustum esse o hauritum esse
GERUNDIVO
hauriendus, –a, –um
SUPINO
haustu o hauritu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ haurĭo
haustŏr ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
hauddum avv.
haudquāquăm avv.
hauquāquăm avv.
hauriens agg. part. pres. II cl.
haurĭo v. tr. IV coniug.
haurĭor v. tr. IV coniug.
haustŏr sost. masch. III decl.
haustrum Sost. nt. II decl.
haustūrūs agg. part. fut.
haustŭs sost. masch. IV decl.
haustus agg. part. perf. I cl.
haustus agg. inf. perf.
haut avv.
havens agg. part. pres. II cl.
haveo v. tr. II coniug.
haveo v. intr. II coniug.
havĕor v. tr. II coniug.
Hĕautontĭmōrūmĕnŏs sost. masch. II decl.
hebdŏmăda sost. femm. I decl.
hebdŏmădālis agg. II cl.
{{ID:HAURIOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis