exspătĭor - Diatesi attiva
(exspătĭor, exspătĭāris, exspatiatus sum, exspătĭāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
exspătĭor
II sing.
exspătĭāris, exspătĭāre
III sing.
exspătĭātur
I plur.
exspătĭāmur
II plur.
exspătĭamĭni
III plur.
exspătĭantur
IMPERFETTO
I sing.
exspătĭābar
II sing.
exspătĭabāris, exspătĭabāre
III sing.
exspătĭabātur
I plur.
exspătĭabāmus
II plur.
exspătĭabamĭni
III plur.
exspătĭantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
exspătĭābor
II sing.
exspătĭabĕris, exspătĭabĕre
III sing.
exspătĭabĭtur
I plur.
exspătĭabĭmur
II plur.
exspătĭabimĭni
III plur.
exspătĭabuntur
PERFETTO
I sing.
exspatiatus, a, um sum
II sing.
exspatiatus, a, um es
III sing.
exspatiatus, a, um est
I plur.
exspatiati, ae, a sumus
II plur.
exspatiati, ae, a estis
III plur.
exspatiati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exspatiatus, a, um eram
II sing.
exspatiatus, a, um eras
III sing.
exspatiatus, a, um erat
I plur.
exspatiati, ae, a eramus
II plur.
exspatiati, ae, a eratis
III plur.
exspatiati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
exspatiatus, a, um ero
II sing.
exspatiatus, a, um eris
III sing.
exspatiatus, a, um erit
I plur.
exspatiati, ae, a erimus
II plur.
exspatiati, ae, a eritis
III plur.
exspatiati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
exspătĭer
II sing.
exspătĭēris, exspătĭēre
III sing.
exspătĭētur
I plur.
exspătĭēmur
II plur.
exspătĭemĭni
III plur.
exspătĭentur
IMPERFETTO
I sing.
exspătĭārer
II sing.
exspătĭarēris, exspătĭarēre
III sing.
exspătĭarētur
I plur.
exspătĭāremur
II plur.
exspătĭaremĭni
III plur.
exspătĭarentur
PERFETTO
I sing.
exspatiatus, a, um sim
II sing.
exspatiatus, a, um sis
III sing.
exspatiatus, a, um sit
I plur.
exspatiati, ae, a simus
II plur.
exspatiati, ae, a sitis
III plur.
exspatiati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exspatiatus, a, um essem
II sing.
exspatiatus, a, um esses
III sing.
exspatiatus, a, um esset
I plur.
exspatiati, ae, a essemus
II plur.
exspatiati, ae, a essetis
III plur.
exspatiati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
exspătĭāre
II plur.
exspătĭamĭni
FUTURO
II sing.
exspătĭātor
III sing.
exspătĭātor
II plur.
III plur.
exspătĭantor
INFINITO
PRESENTE
exspătĭāri
PERFETTO
Singolare:
exspatiatus, a, um esse
Plurale:
exspatiati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
exspatiatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
exspatiatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
exspătĭans, antis
FUTURO
exspatiatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
exspatiatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
exspătĭandi
Dativo:
exspătĭando
Accusativo:
exspătĭandum
Ablativo:
exspătĭando
GERUNDIVO
exspătĭor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis