expĕrĭor - Diatesi attiva
(expĕrĭor, expĕrīris, expertus sum, expĕrīri)
verbo transitivo deponente IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
expĕrĭor
II sing.
expĕrīris, expĕrīre
III sing.
expĕrītur
I plur.
expĕrīmur
II plur.
expĕrimĭni
III plur.
expĕriuntur
IMPERFETTO
I sing.
expĕriēbar
II sing.
expĕriebāris, expĕriebāre
III sing.
expĕriebātur
I plur.
expĕriebāmur
II plur.
expĕriebamĭni
III plur.
expĕriebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
expĕrĭar
II sing.
expĕriēris, expĕriēre, expĕribēre
III sing.
expĕriētur
I plur.
expĕriēmur
II plur.
expĕriemĭni
III plur.
expĕrientur
PERFETTO
I sing.
expertus, a, um sum
II sing.
expertus, a, um es
III sing.
expertus, a, um est
I plur.
experti, ae, a sumus
II plur.
experti, ae, a estis
III plur.
experti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
expertus, a, um eram
II sing.
expertus, a, um eras
III sing.
expertus, a, um erat
I plur.
experti, ae, a eramus
II plur.
experti, ae, a eratis
III plur.
experti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
expertus, a, um ero
II sing.
expertus, a, um eris
III sing.
expertus, a, um erit
I plur.
experti, ae, a erimus
II plur.
experti, ae, a eritis
III plur.
experti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
expĕrĭar
II sing.
expĕriāris, expĕriāre
III sing.
expĕriātur
I plur.
expĕriāmur
II plur.
expĕriamĭni
III plur.
expĕriantur
IMPERFETTO
I sing.
expĕrīrer
II sing.
expĕrirēris, expĕrirēre
III sing.
expĕrirētur
I plur.
expĕrirēmur
II plur.
expĕrirēmini
III plur.
expĕrirentur
PERFETTO
I sing.
expertus, a, um sim
II sing.
expertus, a, um sis
III sing.
expertus, a, um sit
I plur.
experti, ae, a simus
II plur.
experti, ae, a sitis
III plur.
experti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
expertus, a, um essem
II sing.
expertus, a, um esses
III sing.
expertus, a, um esset
I plur.
experti, ae, a essemus
II plur.
experti, ae, a essetis
III plur.
experti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
expĕrīre
II plur.
expĕrimĭni
FUTURO
II sing.
expĕrītor
III sing.
expĕrītor
II plur.
III plur.
expĕriuntor
INFINITO
PRESENTE
expĕrīri
PERFETTO
Singolare:
expertus, a, um esse
Plurale:
experti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
expertūrūm, am, ūm
Plurale:
expertūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENTE
expĕriens, ientis
FUTURO
expertūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
expertum
Passivo:
expertu
GERUNDIO
Genitivo:
expĕriendi
Dativo:
expĕriendo
Accusativo:
ad expĕriendum
Ablativo:
expĕriendo
GERUNDIVO
expĕriendus, a, um
expĕrĭor v. tr. dep. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis