exŏnĕror - Diatesi passiva
(exŏnĕro, exŏnĕras, exoneravi, exoneratum, exŏnĕrāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
exŏnĕror
II sing.
exŏnĕrāris, exŏnĕrāre
III sing.
exŏnĕrātur
I plur.
exŏnĕrāmur
II plur.
exŏnĕramĭni
III plur.
exŏnĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
exŏnĕrābar
II sing.
exŏnĕrabāris, exŏnĕrabāre
III sing.
exŏnĕrabātur
I plur.
exŏnĕrabāmur
II plur.
exŏnĕrabamĭni
III plur.
exŏnĕrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
exŏnĕrābor
II sing.
exŏnĕrabĕris, exŏnĕrabĕre
III sing.
exŏnĕrabĭtur
I plur.
exŏnĕrabĭmur
II plur.
exŏnĕrabimĭni
III plur.
exŏnĕrabuntur
PERFETTO
I sing.
exoneratus, a, um sum
II sing.
exoneratus, a, um es
III sing.
exoneratus, a, um est
I plur.
exonerati, ae, a sumus
II plur.
exonerati, ae, a estis
III plur.
exonerati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exoneratus, a, um eram
II sing.
exoneratus, a, um eras
III sing.
exoneratus, a, um erat
I plur.
exonerati, ae, a eramus
II plur.
exonerati, ae, a eratis
III plur.
exonerati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
exoneratus, a, um ero
II sing.
exoneratus, a, um eris
III sing.
exoneratus, a, um erit
I plur.
exonerati, ae, a erimus
II plur.
exonerati, ae, a eritis
III plur.
exonerati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
exŏnĕrer
II sing.
exŏnĕrēris, exŏnĕrēre
III sing.
exŏnĕrētur
I plur.
exŏnĕrēmur
II plur.
exŏnĕremĭni
III plur.
exŏnĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
exŏnĕrārer
II sing.
exŏnĕrarēris, exŏnĕrarēre
III sing.
exŏnĕrarētur
I plur.
exŏnĕrarēmur
II plur.
exŏnĕraremĭni
III plur.
exŏnĕrarentur
PERFETTO
I sing.
exoneratus, a, um sim
II sing.
exoneratus, a, um sis
III sing.
exoneratus, a, um sit
I plur.
exonerati, ae, a simus
II plur.
exonerati, ae, a sitis
III plur.
exonerati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exoneratus, a, um essem
II sing.
exoneratus, a, um esses
III sing.
exoneratus, a, um esset
I plur.
exonerati, ae, a essemus
II plur.
exonerati, ae, a essetis
III plur.
exonerati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
exŏnĕrāre
II plur.
exŏnĕramĭni
FUTURO
II sing.
exŏnĕrātor
III sing.
exŏnĕrātor
II plur.
III plur.
exŏnĕrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
exoneratus, a, um
INFINITO
PRESENTE
exŏnĕrāri
PERFETTO
Singolare:
exoneratus, a, um esse
Plurale:
exonerati, ae, a esse
FUTURO
exoneratum esse
GERUNDIVO
exŏnĕrandus, a, um
SUPINO
exoneratu
Vedi la forma attiva di questo lemma
exŏnĕror v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis