ēmĭgror - Diatesi passiva


(ēmĭgro, ēmĭgras, emigravi, emigratum, ēmĭgrāre)

verbo transitivo e intransitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēmĭgror
II sing.
ēmĭgrāris, ēmĭgrāre
III sing.
ēmĭgrātur
I plur.
ēmĭgrāmur
II plur.
ēmĭgramĭni
III plur.
ēmĭgrantur
IMPERFETTO
I sing.
ēmĭgrābar
II sing.
ēmĭgrabāris, ēmĭgrabāre
III sing.
ēmĭgrabātur
I plur.
ēmĭgrabāmur
II plur.
ēmĭgrabamĭni
III plur.
ēmĭgrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēmĭgrābor
II sing.
ēmĭgrabĕris, ēmĭgrabĕre
III sing.
ēmĭgrabĭtur
I plur.
ēmĭgrabĭmur
II plur.
ēmĭgrabimĭni
III plur.
ēmĭgrabuntur
PERFETTO
I sing.
emigratus, –a, –um sum
II sing.
emigratus, –a, –um es
III sing.
emigratus, –a, –um est
I plur.
emigrati, –ae, –a sumus
II plur.
emigrati, –ae, –a estis
III plur.
emigrati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
emigratus, –a, –um eram
II sing.
emigratus, –a, –um eras
III sing.
emigratus, –a, –um erat
I plur.
emigrati, –ae, –a eramus
II plur.
emigrati, –ae, –a eratis
III plur.
emigrati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
emigratus, –a, –um ero
II sing.
emigratus, –a, –um eris
III sing.
emigratus, –a, –um erit
I plur.
emigrati, –ae, –a erimus
II plur.
emigrati, –ae, –a eritis
III plur.
emigrati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēmĭgrer
II sing.
ēmĭgrēris, ēmĭgrēre
III sing.
ēmĭgrētur
I plur.
ēmĭgrēmur
II plur.
ēmĭgremĭni
III plur.
ēmĭgrentur
IMPERFETTO
I sing.
ēmĭgrārer
II sing.
ēmĭgrarēris, ēmĭgrarēre
III sing.
ēmĭgrarētur
I plur.
ēmĭgrarēmur
II plur.
ēmĭgraremĭni
III plur.
ēmĭgrarentur
PERFETTO
I sing.
emigratus, –a, –um sim
II sing.
emigratus, –a, –um sis
III sing.
emigratus, –a, –um sit
I plur.
emigrati, –ae, –a simus
II plur.
emigrati, –ae, –a sitis
III plur.
emigrati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
emigratus, –a, –um essem
II sing.
emigratus, –a, –um esses
III sing.
emigratus, –a, –um esset
I plur.
emigrati, –ae, –a essemus
II plur.
emigrati, –ae, –a essetis
III plur.
emigrati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēmĭgrāre
II plur.
ēmĭgramĭni
FUTURO
II sing.
ēmĭgrātor
III sing.
ēmĭgrātor
II plur.
–
III plur.
ēmĭgrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
emigratus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
ēmĭgrāri
PERFETTO
Singolare:
emigratus, –a, –um esse
Plurale:
emigrati, –ae, –a esse
FUTURO
emigratum esse
GERUNDIVO
ēmĭgrandus, –a, –um
SUPINO
emigratu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:EMIGROR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis