ēmĭniscor - Diatesi attiva
(ēmĭniscor, ēmĭniscĕris, ementus sum, ēmĭniscĕre)
verbo transitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēmĭniscor
II sing.
ēmĭniscĕris, ēmĭniscĕre
III sing.
ēmĭniscĭtur
I plur.
ēmĭniscĭmur
II plur.
ēmĭniscimĭni
III plur.
ēmĭniscuntur
IMPERFETTO
I sing.
ēmĭniscēbar
II sing.
ēmĭniscebāris, ēmĭniscebāre
III sing.
ēmĭniscebātur
I plur.
ēmĭniscebāmur
II plur.
ēmĭniscebamĭni
III plur.
ēmĭniscebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēmĭniscar
II sing.
ēmĭniscēris, ēmĭniscēre
III sing.
ēmĭniscētur
I plur.
ēmĭniscēmur
II plur.
ēmĭniscemĭni
III plur.
ēmĭniscentur
PERFETTO
I sing.
ementus, a, um sum
II sing.
ementus, a, um es
III sing.
ementus, a, um est
I plur.
ementi, ae, a sumus
II plur.
ementi, ae, a estis
III plur.
ementi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ementus, a, um eram
II sing.
ementus, a, um eras
III sing.
ementus, a, um erat
I plur.
ementi, ae, a eramus
II plur.
ementi, ae, a eratis
III plur.
ementi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
ementus, a, um ero
II sing.
ementus, a, um eris
III sing.
ementus, a, um erit
I plur.
ementi, ae, a erimus
II plur.
ementi, ae, a eritis
III plur.
ementi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēmĭniscar
II sing.
ēmĭniscāris, ēmĭniscare
III sing.
ēmĭniscātur
I plur.
ēmĭniscāmur
II plur.
ēmĭniscamĭni
III plur.
ēmĭniscantur
IMPERFETTO
I sing.
ēmĭniscĕrer
II sing.
ēmĭniscerēris, ēmĭniscerēre
III sing.
ēmĭniscerētur
I plur.
ēmĭniscerēmur
II plur.
ēmĭnisceremĭni
III plur.
ēmĭniscerentur
PERFETTO
I sing.
ementus, a, um sim
II sing.
ementus, a, um sis
III sing.
ementus, a, um sit
I plur.
ementi, ae, a simus
II plur.
ementi, ae, a sitis
III plur.
ementi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ementus, a, um essem
II sing.
ementus, a, um esses
III sing.
ementus, a, um esset
I plur.
ementi, ae, a essemus
II plur.
ementi, ae, a essetis
III plur.
ementi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēmĭniscĕre
II plur.
ēmĭniscimĭni
FUTURO
II sing.
ēmĭniscĭtor
III sing.
ēmĭniscĭtor
II plur.
III plur.
ēmĭniscuntor
INFINITO
PRESENTE
ēmĭnisci
PERFETTO
Singolare:
ementus, a, um esse
Plurale:
ementi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
ementūrūm, am, ūm
Plurale:
ementūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENTE
ēmĭniscens, entis
FUTURO
ementūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
ementum
Passivo:
ementu
GERUNDIO
Genitivo:
ēmĭniscendi
Dativo:
ēmĭniscendo
Accusativo:
ēmĭniscendum
Ablativo:
ēmĭniscendo
GERUNDIVO
ēmĭniscendus, a, um
ēmĭniscor v. tr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis