ēmăcŭlor - Diatesi passiva
(ēmăcŭlo, ēmăcŭlas, emaculavi, emaculatum, ēmăcŭlāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēmăcŭlor
II sing.
ēmăcŭlāris, ēmăcŭlāre
III sing.
ēmăcŭlātur
I plur.
ēmăcŭlāmur
II plur.
ēmăcŭlamĭni
III plur.
ēmăcŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
ēmăcŭlābar
II sing.
ēmăcŭlabāris, ēmăcŭlabāre
III sing.
ēmăcŭlabātur
I plur.
ēmăcŭlabāmur
II plur.
ēmăcŭlabamĭni
III plur.
ēmăcŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēmăcŭlābor
II sing.
ēmăcŭlabĕris, ēmăcŭlabĕre
III sing.
ēmăcŭlabĭtur
I plur.
ēmăcŭlabĭmur
II plur.
ēmăcŭlabimĭni
III plur.
ēmăcŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
emaculatus, a, um sum
II sing.
emaculatus, a, um es
III sing.
emaculatus, a, um est
I plur.
emaculati, ae, a sumus
II plur.
emaculati, ae, a estis
III plur.
emaculati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
emaculatus, a, um eram
II sing.
emaculatus, a, um eras
III sing.
emaculatus, a, um erat
I plur.
emaculati, ae, a eramus
II plur.
emaculati, ae, a eratis
III plur.
emaculati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
emaculatus, a, um ero
II sing.
emaculatus, a, um eris
III sing.
emaculatus, a, um erit
I plur.
emaculati, ae, a erimus
II plur.
emaculati, ae, a eritis
III plur.
emaculati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēmăcŭler
II sing.
ēmăcŭlēris, ēmăcŭlēre
III sing.
ēmăcŭlētur
I plur.
ēmăcŭlēmur
II plur.
ēmăcŭlemĭni
III plur.
ēmăcŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
ēmăcŭlārer
II sing.
ēmăcŭlarēris, ēmăcŭlarēre
III sing.
ēmăcŭlarētur
I plur.
ēmăcŭlarēmur
II plur.
ēmăcŭlaremĭni
III plur.
ēmăcŭlarentur
PERFETTO
I sing.
emaculatus, a, um sim
II sing.
emaculatus, a, um sis
III sing.
emaculatus, a, um sit
I plur.
emaculati, ae, a simus
II plur.
emaculati, ae, a sitis
III plur.
emaculati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
emaculatus, a, um essem
II sing.
emaculatus, a, um esses
III sing.
emaculatus, a, um esset
I plur.
emaculati, ae, a essemus
II plur.
emaculati, ae, a essetis
III plur.
emaculati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēmăcŭlāre
II plur.
ēmăcŭlamĭni
FUTURO
II sing.
ēmăcŭlātor
III sing.
ēmăcŭlātor
II plur.
III plur.
ēmăcŭlantor
PARTICIPIO
PERFETTO
emaculatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ēmăcŭlāri
PERFETTO
Singolare:
emaculatus, a, um esse
Plurale:
emaculati, ae, a esse
FUTURO
emaculatum esse
GERUNDIVO
ēmăcŭlandus, a, um
SUPINO
emaculatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ēmăcŭlor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis