ēluctor - Diatesi attiva
(ēluctor, ēluctāris, eluctatus sum, ēluctāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēluctor
II sing.
ēluctāris, ēluctāre
III sing.
ēluctātur
I plur.
ēluctāmur
II plur.
ēluctamĭni
III plur.
ēluctantur
IMPERFETTO
I sing.
ēluctābar
II sing.
ēluctabāris, ēluctabāre
III sing.
ēluctabātur
I plur.
ēluctabāmur
II plur.
ēluctabamĭni
III plur.
ēluctabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēluctābor
II sing.
ēluctabĕris, ēluctabĕre
III sing.
ēluctabĭtur
I plur.
ēluctabĭmur
II plur.
ēluctabimĭni
III plur.
ēluctabuntur
PERFETTO
I sing.
eluctatus, a, um sum
II sing.
eluctatus, a, um es
III sing.
eluctatus, a, um est
I plur.
eluctati, ae, a sumus
II plur.
eluctati, ae, a estis
III plur.
eluctati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
eluctatus, a, um eram
II sing.
eluctatus, a, um eras
III sing.
eluctatus, a, um erat
I plur.
eluctati, ae, a eramus
II plur.
eluctati, ae, a eratis
III plur.
eluctati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
eluctatus, a, um ero
II sing.
eluctatus, a, um eris
III sing.
eluctatus, a, um erit
I plur.
eluctati, ae, a erimus
II plur.
eluctati, ae, a eritis
III plur.
eluctati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēlucter
II sing.
ēluctēris, ēluctēre
III sing.
ēluctētur
I plur.
ēluctēmur
II plur.
ēluctemĭni
III plur.
ēluctentur
IMPERFETTO
I sing.
ēluctārer
II sing.
ēluctarēris, ēluctarēre
III sing.
ēluctarētur
I plur.
ēluctarēmur
II plur.
ēluctaremĭni
III plur.
ēluctarentur
PERFETTO
I sing.
eluctatus, a, um sim
II sing.
eluctatus, a, um sis
III sing.
eluctatus, a, um sit
I plur.
eluctati, ae, a simus
II plur.
eluctati, ae, a sitis
III plur.
eluctati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
eluctatus, a, um essem
II sing.
eluctatus, a, um esses
III sing.
eluctatus, a, um esset
I plur.
eluctati, ae, a essemus
II plur.
eluctati, ae, a essetis
III plur.
eluctati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēluctāre
II plur.
ēluctamĭni
FUTURO
II sing.
ēluctātor
III sing.
ēluctātor
II plur.
III plur.
ēluctantor
INFINITO
PRESENTE
ēluctāri
PERFETTO
Singolare:
eluctatus, a, um esse
Plurale:
eluctati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
eluctatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
eluctatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
ēluctans, antis
FUTURO
eluctatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
eluctatum
Passivo:
eluctatu
GERUNDIO
Genitivo:
ēluctandi
Dativo:
ēluctando
Accusativo:
ēluctandum
Ablativo:
ēluctando
GERUNDIVO
ēluctandus, a, um
ēluctor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis