effrēnor - Diatesi passiva
(effrēno, effrēnas, effrenatum, effrēnāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
effrēnor
II sing.
effrēnāris, effrēnāre
III sing.
effrēnātur
I plur.
effrēnāmur
II plur.
effrēnamĭni
III plur.
effrēnantur
IMPERFETTO
I sing.
effrēnābar
II sing.
effrēnabāris, effrēnabāre
III sing.
effrēnabātur
I plur.
effrēnabāmur
II plur.
effrēnabamĭni
III plur.
effrēnabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
effrēnābor
II sing.
effrēnabĕris, effrēnabĕre
III sing.
effrēnabĭtur
I plur.
effrēnabĭmur
II plur.
effrēnabimĭni
III plur.
effrēnabuntur
PERFETTO
I sing.
effrenatus, a, um sum
II sing.
effrenatus, a, um es
III sing.
effrenatus, a, um est
I plur.
effrenati, ae, a sumus
II plur.
effrenati, ae, a estis
III plur.
effrenati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
effrenatus, a, um eram
II sing.
effrenatus, a, um eras
III sing.
effrenatus, a, um erat
I plur.
effrenati, ae, a eramus
II plur.
effrenati, ae, a eratis
III plur.
effrenati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
effrenatus, a, um ero
II sing.
effrenatus, a, um eris
III sing.
effrenatus, a, um erit
I plur.
effrenati, ae, a erimus
II plur.
effrenati, ae, a eritis
III plur.
effrenati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
effrēner
II sing.
effrēnēris, effrēnēre
III sing.
effrēnētur
I plur.
effrēnēmur
II plur.
effrēnemĭni
III plur.
effrēnentur
IMPERFETTO
I sing.
effrēnārer
II sing.
effrēnarēris, effrēnarēre
III sing.
effrēnarētur
I plur.
effrēnarēmur
II plur.
effrēnaremĭni
III plur.
effrēnarentur
PERFETTO
I sing.
effrenatus, a, um sim
II sing.
effrenatus, a, um sis
III sing.
effrenatus, a, um sit
I plur.
effrenati, ae, a simus
II plur.
effrenati, ae, a sitis
III plur.
effrenati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
effrenatus, a, um essem
II sing.
effrenatus, a, um esses
III sing.
effrenatus, a, um esset
I plur.
effrenati, ae, a essemus
II plur.
effrenati, ae, a essetis
III plur.
effrenati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
effrēnāre
II plur.
effrēnamĭni
FUTURO
II sing.
effrēnātor
III sing.
effrēnātor
II plur.
III plur.
effrēnantor
PARTICIPIO
PERFETTO
effrenatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
effrēnāri
PERFETTO
Singolare:
effrenatus, a, um esse
Plurale:
effrenati, ae, a esse
FUTURO
effrenatum esse
GERUNDIVO
effrēnandus, a, um
SUPINO
effrenatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
effrēnor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis