Donazione

dūcor - Diatesi passiva


(dūco, dūcis, duxi, ductum, dūcĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dūcor
II sing.
dūcĕris, dūcĕre
III sing.
dūcĭtur
I plur.
dūcĭmur
II plur.
dūcimĭni
III plur.
dūcuntur
IMPERFETTO
I sing.
dūcēbar
II sing.
dūcebāris, dūcebāre
III sing.
dūcebātur
I plur.
dūcebāmur
II plur.
dūcebamĭni
III plur.
dūcebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dūcar
II sing.
dūcēris, dūcēre
III sing.
dūcētur
I plur.
dūcēmur
II plur.
dūcemĭni
III plur.
dūcentur
PERFETTO
I sing.
ductus, –a, –um sum
II sing.
ductus, –a, –um es
III sing.
ductus, –a, –um est
I plur.
ducti, –ae, –a sumus
II plur.
ducti, –ae, –a estis
III plur.
ducti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ductus, –a, –um eram
II sing.
ductus, –a, –um eras
III sing.
ductus, –a, –um erat
I plur.
ducti, –ae, –a eramus
II plur.
ducti, –ae, –a eratis
III plur.
ducti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
ductus, –a, –um ero
II sing.
ductus, –a, –um eris
III sing.
ductus, –a, –um erit
I plur.
ducti, –ae, –a erimus
II plur.
ducti, –ae, –a eritis
III plur.
ducti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dūcar
II sing.
dūcāris, dūcāre
III sing.
dūcātur
I plur.
dūcāmur
II plur.
dūcamĭni
III plur.
dūcantur
IMPERFETTO
I sing.
dūcĕrer
II sing.
dūcerēris, dūcerēre
III sing.
dūcerētur
I plur.
dūcerēmur
II plur.
dūceremĭni
III plur.
dūcerentur
PERFETTO
I sing.
ductus, –a, –um sim
II sing.
ductus, –a, –um sis
III sing.
ductus, –a, –um sit
I plur.
ducti, –ae, –a simus
II plur.
ducti, –ae, –a sitis
III plur.
ducti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ductus, –a, –um essem
II sing.
ductus, –a, –um esses
III sing.
ductus, –a, –um esset
I plur.
ducti, –ae, –a essemus
II plur.
ducti, –ae, –a essetis
III plur.
ducti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dūcĕre
II plur.
dūcimĭni
FUTURO
II sing.
dūcĭtor
III sing.
dūcĭtor
II plur.
–
III plur.
dūcuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
ductus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dūci
PERFETTO
Singolare:
ductus, –a, –um esse
Plurale:
ducti, –ae, –a esse
FUTURO
ductum esse
GERUNDIVO
dūcendus, –a, –um
SUPINO
ductu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ dūco
ductans ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
dŭcentĭens avv.
dŭcentĭēs avv.
dŭcĭānus sost. masch. II decl.
dŭcĭānus agg. I cl.
dūco v. tr. III coniug.
dūcor v. tr. III coniug.
ductans agg. part. pres. II cl.
ductārĭus agg. I cl.
ductatūrūs agg. part. fut.
ductatus agg. part. perf. I cl.
ductatus agg. inf. perf.
ductĭlis agg. II cl.
ductim avv.
ductĭo sost. femm. III decl.
ductĭtans agg. part. pres. II cl.
ductitatūrūs agg. part. fut.
ductitatus agg. part. perf. I cl.
ductitatus agg. inf. perf.
ductĭto v. tr. I coniug.
ductĭtor v. tr. I coniug.
{{ID:DUCOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis