distorquĕor - Diatesi passiva
(distorquĕo, distorques, distorsi, distortum, distorquēre)
verbo transitivo II coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
distorquĕor
II sing.
distorquēris, distorquēre
III sing.
distorquētur
I plur.
distorquēmur
II plur.
distorquemĭni
III plur.
distorquentur
IMPERFETTO
I sing.
distorquēbar
II sing.
distorquebāris
III sing.
distorquebātur
I plur.
distorquebāmur
II plur.
distorquebamĭni
III plur.
distorquebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
distorquēbor
II sing.
distorquebĕris, distorquebĕre
III sing.
distorquebĭtur
I plur.
distorquebĭmur
II plur.
distorquebimĭni
III plur.
distorquebuntur
PERFETTO
I sing.
distortus, a, um sum
II sing.
distortus, a, um es
III sing.
distortus, a, um est
I plur.
distorti, ae, a sumus
II plur.
distorti, ae, a estis
III plur.
distorti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
distortus, a, um eram
II sing.
distortus, a, um eras
III sing.
distortus, a, um erat
I plur.
distorti, ae, a eramus
II plur.
distorti, ae, a eratis
III plur.
distorti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
distortus, a, um ero
II sing.
distortus, a, um eris
III sing.
distortus, a, um erit
I plur.
distorti, ae, a erimus
II plur.
distorti, ae, a eritis
III plur.
distorti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
distorquĕar
II sing.
distorqueāris, distorqueāre
III sing.
distorqueātur
I plur.
distorqueāmur
II plur.
distorqueamĭni
III plur.
distorqueantur
IMPERFETTO
I sing.
distorquērer
II sing.
distorquerēris, distorquerēre
III sing.
distorquerētur
I plur.
distorquerēmur
II plur.
distorqueremĭni
III plur.
distorquerentur
PERFETTO
I sing.
distortus, a, um sim
II sing.
distortus, a, um sis
III sing.
distortus, a, um sit
I plur.
distorti, ae, a simus
II plur.
distorti, ae, a sitis
III plur.
distorti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
distortus, a, um essem
II sing.
distortus, a, um esses
III sing.
distortus, a, um esset
I plur.
distorti, ae, a essemus
II plur.
distorti, ae, a essetis
III plur.
distorti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
distorquēre
II plur.
distorquemĭni
FUTURO
II sing.
distorquētor
III sing.
distorquētor
II plur.
III plur.
distorquentor
PARTICIPIO
PERFETTO
distortus, a, um
INFINITO
PRESENTE
distorquēri
PERFETTO
Singolare:
distortus, a, um esse
Plurale:
distorti, ae, a esse
FUTURO
distortum esse
GERUNDIVO
distorquendus, a, um
SUPINO
distortu
Vedi la forma attiva di questo lemma
distorquĕor v. tr. II coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis