dīsiugor - Diatesi passiva


(dīsiugo, dīsiugas, disiugatum, dīsiugāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dīsiugor
II sing.
dīsiugāris, dīsiugāre
III sing.
dīsiugātur
I plur.
dīsiugāmur
II plur.
dīsiugamĭni
III plur.
dīsiugantur
IMPERFETTO
I sing.
dīsiugābar
II sing.
dīsiugabāris, dīsiugabāre
III sing.
dīsiugabātur
I plur.
dīsiugabāmur
II plur.
dīsiugabamĭni
III plur.
dīsiugabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dīsiugābor
II sing.
dīsiugabĕris, dīsiugabĕre
III sing.
dīsiugabĭtur
I plur.
dīsiugabĭmur
II plur.
dīsiugabimĭni
III plur.
dīsiugabuntur
PERFETTO
I sing.
disiugatus, –a, –um sum
II sing.
disiugatus, –a, –um es
III sing.
disiugatus, –a, –um est
I plur.
disiugati, –ae, –a sumus
II plur.
disiugati, –ae, –a estis
III plur.
disiugati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
disiugatus, –a, –um eram
II sing.
disiugatus, –a, –um eras
III sing.
disiugatus, –a, –um erat
I plur.
disiugati, –ae, –a eramus
II plur.
disiugati, –ae, –a eratis
III plur.
disiugati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
disiugatus, –a, –um ero
II sing.
disiugatus, –a, –um eris
III sing.
disiugatus, –a, –um erit
I plur.
disiugati, –ae, –a erimus
II plur.
disiugati, –ae, –a eritis
III plur.
disiugati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dīsiuger
II sing.
dīsiugēris, dīsiugēre
III sing.
dīsiugētur
I plur.
dīsiugēmur
II plur.
dīsiugemĭni
III plur.
dīsiugentur
IMPERFETTO
I sing.
dīsiugārer
II sing.
dīsiugarēris, dīsiugarēre
III sing.
dīsiugarētur
I plur.
dīsiugarēmur
II plur.
dīsiugaremĭni
III plur.
dīsiugarentur
PERFETTO
I sing.
disiugatus, –a, –um sim
II sing.
disiugatus, –a, –um sis
III sing.
disiugatus, –a, –um sit
I plur.
disiugati, –ae, –a simus
II plur.
disiugati, –ae, –a sitis
III plur.
disiugati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
disiugatus, –a, –um essem
II sing.
disiugatus, –a, –um esses
III sing.
disiugatus, –a, –um esset
I plur.
disiugati, –ae, –a essemus
II plur.
disiugati, –ae, –a essetis
III plur.
disiugati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dīsiugāre
II plur.
dīsiugamĭni
FUTURO
II sing.
dīsiugātor
III sing.
dīsiugātor
II plur.
–
III plur.
dīsiugantor
PARTICIPIO
PERFETTO
disiugatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dīsiugāri
PERFETTO
Singolare:
disiugatus, –a, –um esse
Plurale:
disiugati, –ae, –a esse
FUTURO
disiugatum esse
GERUNDIVO
dīsiugandus, –a, –um
SUPINO
disiugatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DISIUGOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis