dĕhŏnestor - Diatesi passiva
(dĕhŏnesto, dĕhŏnestas, dehonestavi, dehonestatum, dĕhŏnestāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dĕhŏnestor
II sing.
dĕhŏnestāris, dĕhŏnestāre
III sing.
dĕhŏnestātur
I plur.
dĕhŏnestāmur
II plur.
dĕhŏnestamĭni
III plur.
dĕhŏnestantur
IMPERFETTO
I sing.
dĕhŏnestābar
II sing.
dĕhŏnestabāris, dĕhŏnestabāre
III sing.
dĕhŏnestabātur
I plur.
dĕhŏnestabāmur
II plur.
dĕhŏnestabamĭni
III plur.
dĕhŏnestabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dĕhŏnestābor
II sing.
dĕhŏnestabĕris, dĕhŏnestabĕre
III sing.
dĕhŏnestabĭtur
I plur.
dĕhŏnestabĭmur
II plur.
dĕhŏnestabimĭni
III plur.
dĕhŏnestabuntur
PERFETTO
I sing.
dehonestatus, a, um sum
II sing.
dehonestatus, a, um es
III sing.
dehonestatus, a, um est
I plur.
dehonestati, ae, a sumus
II plur.
dehonestati, ae, a estis
III plur.
dehonestati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dehonestatus, a, um eram
II sing.
dehonestatus, a, um eras
III sing.
dehonestatus, a, um erat
I plur.
dehonestati, ae, a eramus
II plur.
dehonestati, ae, a eratis
III plur.
dehonestati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
dehonestatus, a, um ero
II sing.
dehonestatus, a, um eris
III sing.
dehonestatus, a, um erit
I plur.
dehonestati, ae, a erimus
II plur.
dehonestati, ae, a eritis
III plur.
dehonestati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dĕhŏnester
II sing.
dĕhŏnestēris, dĕhŏnestēre
III sing.
dĕhŏnestētur
I plur.
dĕhŏnestēmur
II plur.
dĕhŏnestemĭni
III plur.
dĕhŏnestentur
IMPERFETTO
I sing.
dĕhŏnestārer
II sing.
dĕhŏnestarēris, dĕhŏnestarēre
III sing.
dĕhŏnestarētur
I plur.
dĕhŏnestarēmur
II plur.
dĕhŏnestaremĭni
III plur.
dĕhŏnestarentur
PERFETTO
I sing.
dehonestatus, a, um sim
II sing.
dehonestatus, a, um sis
III sing.
dehonestatus, a, um sit
I plur.
dehonestati, ae, a simus
II plur.
dehonestati, ae, a sitis
III plur.
dehonestati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dehonestatus, a, um essem
II sing.
dehonestatus, a, um esses
III sing.
dehonestatus, a, um esset
I plur.
dehonestati, ae, a essemus
II plur.
dehonestati, ae, a essetis
III plur.
dehonestati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dĕhŏnestāre
II plur.
dĕhŏnestamĭni
FUTURO
II sing.
dĕhŏnestātor
III sing.
dĕhŏnestātor
II plur.
III plur.
dĕhŏnestantor
PARTICIPIO
PERFETTO
dehonestatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dĕhŏnestāri
PERFETTO
Singolare:
dehonestatus, a, um esse
Plurale:
dehonestati, ae, a esse
FUTURO
dehonestatum esse
GERUNDIVO
dĕhŏnestandus, a, um
SUPINO
dehonestatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dĕhŏnestor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis