Donazione

dēfaecābĭlis


(defaecabilis, defaecabilis, defaecabile)

aggettivo II classe

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
defaecabilis
Gen.
defaecabilis
Dat.
defaecabili
Acc.
defaecabilem
Abl.
defaecabili
Voc.
defaecabilis
PLURALE
Nom.
defaecabiles
Gen.
defaecabilĭum
Dat.
defaecabilĭbus
Acc.
defaecabiles
Abl.
defaecabilĭbus
Voc.
defaecabiles
FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
defaecabilis
Gen.
defaecabilis
Dat.
defaecabili
Acc.
defaecabilem
Abl.
defaecabili
Voc.
defaecabilis
PLURALE
Nom.
defaecabiles
Gen.
defaecabilĭum
Dat.
defaecabilĭbus
Acc.
defaecabiles
Abl.
defaecabilĭbus
Voc.
defaecabiles
NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
defaecabile
Gen.
defaecabilis
Dat.
defaecabili
Acc.
defaecabile
Abl.
defaecabili
Voc.
defaecabile
PLURALE
Nom.
defaecabilĭa
Gen.
defaecabilĭum
Dat.
defaecabilĭbus
Acc.
defaecabilĭa
Abl.
defaecabilĭbus
Voc.
defaecabilĭa

‹ dēfactūrūs
dēfaecans ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
dēdux agg. II cl.
dĕerrans agg. part. pres. II cl.
deerratūrūs agg. part. fut.
dĕerro v. intr. I coniug.
dēfactūrūs agg. part. fut.
dēfaecābĭlis agg. II cl.
dēfaecans agg. part. pres. II cl.
dēfaecātĭo sost. femm. III decl.
defaecatūrūs agg. part. fut.
dēfaecātus agg. part. perf. I cl.
defaecatus agg. inf. perf.
dēfaeco v. tr. I coniug.
dēfaecor v. tr. I coniug.
dēfaenerans agg. part. pres. II cl.
defaeneratūrūs agg. part. fut.
defaeneratus agg. part. perf. I cl.
defaeneratus agg. inf. perf.
dēfaenero v. tr. I coniug.
dēfaeneror v. tr. I coniug.
dēfāmātus agg. I cl.
{{ID:DEFAECABILIS100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis