convincor - Diatesi passiva


(convinco, convincis, convici, convictum, convincĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
convincor
II sing.
convincĕris, convincĕre
III sing.
convincĭtur
I plur.
convincĭmur
II plur.
convincimĭni
III plur.
convincuntur
IMPERFETTO
I sing.
convincēbar
II sing.
convincebāris, convincebāre
III sing.
convincebātur
I plur.
convincebāmur
II plur.
convincebamĭni
III plur.
convincebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
convincar
II sing.
convincēris, convincēre
III sing.
convincētur
I plur.
convincēmur
II plur.
convincemĭni
III plur.
convincentur
PERFETTO
I sing.
convictus, –a, –um sum
II sing.
convictus, –a, –um es
III sing.
convictus, –a, –um est
I plur.
convicti, –ae, –a sumus
II plur.
convicti, –ae, –a estis
III plur.
convicti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
convictus, –a, –um eram
II sing.
convictus, –a, –um eras
III sing.
convictus, –a, –um erat
I plur.
convicti, –ae, –a eramus
II plur.
convicti, –ae, –a eratis
III plur.
convicti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
convictus, –a, –um ero
II sing.
convictus, –a, –um eris
III sing.
convictus, –a, –um erit
I plur.
convicti, –ae, –a erimus
II plur.
convicti, –ae, –a eritis
III plur.
convicti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
convincar
II sing.
convincāris, convincāre
III sing.
convincātur
I plur.
convincāmur
II plur.
convincamĭni
III plur.
convincantur
IMPERFETTO
I sing.
convincĕrer
II sing.
convincerēris, convincerēre
III sing.
convincerētur
I plur.
convincerēmur
II plur.
convinceremĭni
III plur.
convincerentur
PERFETTO
I sing.
convictus, –a, –um sim
II sing.
convictus, –a, –um sis
III sing.
convictus, –a, –um sit
I plur.
convicti, –ae, –a simus
II plur.
convicti, –ae, –a sitis
III plur.
convicti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
convictus, –a, –um essem
II sing.
convictus, –a, –um esses
III sing.
convictus, –a, –um esset
I plur.
convicti, –ae, –a essemus
II plur.
convicti, –ae, –a essetis
III plur.
convicti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
convincĕre
II plur.
convincimĭni
FUTURO
II sing.
convincĭtor
III sing.
convincĭtor
II plur.
–
III plur.
convincuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
convictus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
convinci
PERFETTO
Singolare:
convictus, –a, –um esse
Plurale:
convicti, –ae, –a esse
FUTURO
convictum esse
GERUNDIVO
convincendus, –a, –um
SUPINO
convictu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONVINCOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis