convictŭs


(convictŭs, convictūs)

sostantivo maschile IV declinazione

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
convictŭs
Gen.
convictūs
Dat.
convictui
Acc.
convictum
Abl.
convictu
Voc.
convictŭs
PLURALE
Nom.
convictūs
Gen.
convictŭum
Dat.
convictĭbus
Acc.
convictūs
Abl.
convictĭbus
Voc.
convictūs




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONVICTUS100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis