conspurcor - Diatesi passiva


(conspurco, conspurcas, conspurcavi, conspurcatum, conspurcāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conspurcor
II sing.
conspurcāris, conspurcāre
III sing.
conspurcātur
I plur.
conspurcāmur
II plur.
conspurcamĭni
III plur.
conspurcantur
IMPERFETTO
I sing.
conspurcābar
II sing.
conspurcabāris, conspurcabāre
III sing.
conspurcabātur
I plur.
conspurcabāmur
II plur.
conspurcabamĭni
III plur.
conspurcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conspurcābor
II sing.
conspurcabĕris, conspurcabĕre
III sing.
conspurcabĭtur
I plur.
conspurcabĭmur
II plur.
conspurcabimĭni
III plur.
conspurcabuntur
PERFETTO
I sing.
conspurcatus, –a, –um sum
II sing.
conspurcatus, –a, –um es
III sing.
conspurcatus, –a, –um est
I plur.
conspurcati, –ae, –a sumus
II plur.
conspurcati, –ae, –a estis
III plur.
conspurcati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conspurcatus, –a, –um eram
II sing.
conspurcatus, –a, –um eras
III sing.
conspurcatus, –a, –um erat
I plur.
conspurcati, –ae, –a eramus
II plur.
conspurcati, –ae, –a eratis
III plur.
conspurcati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conspurcatus, –a, –um ero
II sing.
conspurcatus, –a, –um eris
III sing.
conspurcatus, –a, –um erit
I plur.
conspurcati, –ae, –a erimus
II plur.
conspurcati, –ae, –a eritis
III plur.
conspurcati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conspurcer
II sing.
conspurcēris, conspurcēre
III sing.
conspurcētur
I plur.
conspurcēmur
II plur.
conspurcemĭni
III plur.
conspurcentur
IMPERFETTO
I sing.
conspurcārer
II sing.
conspurcarēris, conspurcarēre
III sing.
conspurcarētur
I plur.
conspurcarēmur
II plur.
conspurcaremĭni
III plur.
conspurcarentur
PERFETTO
I sing.
conspurcatus, –a, –um sim
II sing.
conspurcatus, –a, –um sis
III sing.
conspurcatus, –a, –um sit
I plur.
conspurcati, –ae, –a simus
II plur.
conspurcati, –ae, –a sitis
III plur.
conspurcati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conspurcatus, –a, –um essem
II sing.
conspurcatus, –a, –um esses
III sing.
conspurcatus, –a, –um esset
I plur.
conspurcati, –ae, –a essemus
II plur.
conspurcati, –ae, –a essetis
III plur.
conspurcati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conspurcāre
II plur.
conspurcamĭni
FUTURO
II sing.
conspurcātor
III sing.
conspurcātor
II plur.
–
III plur.
conspurcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
conspurcatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
conspurcāri
PERFETTO
Singolare:
conspurcatus, –a, –um esse
Plurale:
conspurcati, –ae, –a esse
FUTURO
conspurcatum esse
GERUNDIVO
conspurcandus, –a, –um
SUPINO
conspurcatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONSPURCOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis