conspĭcor - Diatesi attiva
(conspĭcor, conspĭcāris, conspicatus sum, conspĭcāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conspĭcor
II sing.
conspĭcāris, conspĭcāre
III sing.
conspĭcātur
I plur.
conspĭcāmur
II plur.
conspĭcamĭni
III plur.
conspĭcantur
IMPERFETTO
I sing.
conspĭcābar
II sing.
conspĭcabāris, conspĭcabāre
III sing.
conspĭcabātur
I plur.
conspĭcabāmur
II plur.
conspĭcabamĭni
III plur.
conspĭcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conspĭcābor
II sing.
conspĭcabĕris, conspĭcabĕre
III sing.
conspĭcabĭtur
I plur.
conspĭcabĭmur
II plur.
conspĭcabimĭni
III plur.
conspĭcabuntur
PERFETTO
I sing.
conspicatus, a, um sum
II sing.
conspicatus, a, um es
III sing.
conspicatus, a, um est
I plur.
conspicati, ae, a sumus
II plur.
conspicati, ae, a estis
III plur.
conspicati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conspicatus, a, um eram
II sing.
conspicatus, a, um eras
III sing.
conspicatus, a, um erat
I plur.
conspicati, ae, a eramus
II plur.
conspicati, ae, a eratis
III plur.
conspicati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conspicatus, a, um ero
II sing.
conspicatus, a, um eris
III sing.
conspicatus, a, um erit
I plur.
conspicati, ae, a erimus
II plur.
conspicati, ae, a eritis
III plur.
conspicati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conspĭcer
II sing.
conspĭcēris, conspĭcēre
III sing.
conspĭcētur
I plur.
conspĭcēmur
II plur.
conspĭcemĭni
III plur.
conspĭcentur
IMPERFETTO
I sing.
conspĭcārer
II sing.
conspĭcarēris, conspĭcarēre
III sing.
conspĭcarētur
I plur.
conspĭcarēmur
II plur.
conspĭcaremĭni
III plur.
conspĭcarentur
PERFETTO
I sing.
conspicatus, a, um sim
II sing.
conspicatus, a, um sis
III sing.
conspicatus, a, um sit
I plur.
conspicati, ae, a simus
II plur.
conspicati, ae, a sitis
III plur.
conspicati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conspicatus, a, um essem
II sing.
conspicatus, a, um esses
III sing.
conspicatus, a, um esset
I plur.
conspicati, ae, a essemus
II plur.
conspicati, ae, a essetis
III plur.
conspicati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conspĭcāre
II plur.
conspĭcamĭni
FUTURO
II sing.
conspĭcātor
III sing.
conspĭcātor
II plur.
III plur.
conspĭcantor
INFINITO
PRESENTE
conspĭcāri
PERFETTO
Singolare:
conspicatus, a, um esse
Plurale:
conspicati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
conspicatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
conspicatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
conspĭcans, antis
FUTURO
conspicatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
conspicatum
Passivo:
conspicatu
GERUNDIO
Genitivo:
conspĭcandi
Dativo:
conspĭcando
Accusativo:
conspĭcandum
Ablativo:
conspĭcando
GERUNDIVO
conspĭcandus, a, um
conspĭcor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis