conspīror - Diatesi passiva


(conspīro, conspīras, conspiravi, conspiratum, conspīrāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conspīror
II sing.
conspīrāris, conspīrāre
III sing.
conspīrātur
I plur.
conspīrāmur
II plur.
conspīramĭni
III plur.
conspīrantur
IMPERFETTO
I sing.
conspīrābar
II sing.
conspīrabāris, conspīrabāre
III sing.
conspīrabātur
I plur.
conspīrabāmur
II plur.
conspīrabamĭni
III plur.
conspīrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conspīrābor
II sing.
conspīrabĕris, conspīrabĕre
III sing.
conspīrabĭtur
I plur.
conspīrabĭmur
II plur.
conspīrabimĭni
III plur.
conspīrabuntur
PERFETTO
I sing.
conspiratus, –a, –um sum
II sing.
conspiratus, –a, –um es
III sing.
conspiratus, –a, –um est
I plur.
conspirati, –ae, –a sumus
II plur.
conspirati, –ae, –a estis
III plur.
conspirati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conspiratus, –a, –um eram
II sing.
conspiratus, –a, –um eras
III sing.
conspiratus, –a, –um erat
I plur.
conspirati, –ae, –a eramus
II plur.
conspirati, –ae, –a eratis
III plur.
conspirati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conspiratus, –a, –um ero
II sing.
conspiratus, –a, –um eris
III sing.
conspiratus, –a, –um erit
I plur.
conspirati, –ae, –a erimus
II plur.
conspirati, –ae, –a eritis
III plur.
conspirati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conspīrer
II sing.
conspīrēris, conspīrēre
III sing.
conspīrētur
I plur.
conspīrēmur
II plur.
conspīremĭni
III plur.
conspīrentur
IMPERFETTO
I sing.
conspīrārer
II sing.
conspīrarēris, conspīrarēre
III sing.
conspīrarētur
I plur.
conspīrarēmur
II plur.
conspīraremĭni
III plur.
conspīrarentur
PERFETTO
I sing.
conspiratus, –a, –um sim
II sing.
conspiratus, –a, –um sis
III sing.
conspiratus, –a, –um sit
I plur.
conspirati, –ae, –a simus
II plur.
conspirati, –ae, –a sitis
III plur.
conspirati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conspiratus, –a, –um essem
II sing.
conspiratus, –a, –um esses
III sing.
conspiratus, –a, –um esset
I plur.
conspirati, –ae, –a essemus
II plur.
conspirati, –ae, –a essetis
III plur.
conspirati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conspīrāre
II plur.
conspīramĭni
FUTURO
II sing.
conspīrātor
III sing.
conspīrātor
II plur.
–
III plur.
conspīrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
conspiratus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
conspīrāri
PERFETTO
Singolare:
conspiratus, –a, –um esse
Plurale:
conspirati, –ae, –a esse
FUTURO
conspiratum esse
GERUNDIVO
conspīrandus, –a, –um
SUPINO
conspiratu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONSPIROR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis